Naxatras: «Από την αρχή διεκδικούσαμε αυτά που πιστεύαμε»

Οι Θεσσαλονικείς Naxatras πλέον δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις… Ήδη από τις 21 Φεβρουαρίου του 2025, μας έχουν παρουσιάσει την πέμπτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο “V”. Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της περιοδείας τους στα Βαλκάνια με αφετηρία την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, ο Γιάννης Βαγενάς απάντησε στις ερωτήσεις του SawBiz.

Πόσο μακρινό σας φαίνεται το 2012, χρονιά που ξεκινήσατε την πορεία σας;

Είναι περίεργο, μας φαίνεται ταυτόχρονα αιώνες πριν αλλά σαν χθες. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά πολλές φορές μπορεί να λέμε «πέρυσι που παίξαμε εκεί» και μετά συνειδητοποιούμε πως ήταν πριν από χρόνια. Γενικά η καραντίνα μας άλλαξε όλη την αντίληψη του χρόνου, υπάρχει το πριν και το μετά.

«Από την αρχή διεκδικούσαμε αυτά που πιστεύαμε»

Νιώθετε πως αυτή τη στιγμή το συγκρότημα διανύει τη δεύτερη εποχή της ιστορίας του;

Αν το χωρίσουμε με βάση τη σύνθεση, τότε ναι η δεύτερη εποχή μας ξεκίνησε με την προσθήκη του Παντελή στα πλήκτρα για το “IV”. Τα πρώτα άλμπουμ είναι μια άτυπη τριλογία, όλα αναλογικά και με το γνωστό πρόσωπο στο εξώφυλλο. Αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός. Το τελευταίο διάστημα παίζουμε και με πέμπτο μέλος το Σπύρο Κουρουμπέτση στα κρουστά.

Τι θα χαρακτηρίζατε ως πλέον σημαδιακό στην ιστορία των Naxatras;

Τη γνωριμία μας για αρχή, η συγκυρία του ότι γνωριστήκαμε με το Γιάννη (Δέλιας) στη Σχολή Κινηματογράφου. Άλλη σημαδιακή στιγμή είναι όταν βρήκα την κάρτα με το τηλέφωνο του Jesus από το Magnetic Fidelity Studio που ηχογράφησε τα πρώτα album μας σε ένα δισκοπωλείο. Είχα πάει να αγοράσω εισιτήριο για τους Thievery Corporation.

Τι σας οδήγησε στην υιοθέτηση DIY προσεγγίσεων, σε ό,τι αφορά τη ζωή του group;

Από την αρχή διεκδικούσαμε αυτά που πιστεύαμε, ακόμα και αν αυτό ήταν τρεις μπύρες στον καθένα στις πρώτες συναυλίες που προφανώς δεν υπήρχε αμοιβή! Κλείσαμε το πρώτο τουρ μόνοι μας, χρηματοδοτήσαμε τις κοπές των βινυλίων, των CD και του merch μας μόνοι μας. Και κάπως έτσι προέκυψε και το ακολουθήσαμε στην πορεία, μας αρέσει να είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Είπαμε όχι ακόμα και σε προσφορές που μας ήρθαν από μεγαλύτερα labels γιατί δεν ήταν αυτό που ψάχναμε.

Εάν δε θέλει κάποιος να ασχοληθεί με αυτό το χρονοβόρο και πιεστικό κομμάτι της κοπής, πώλησης, διανομής, τότε έχει νόημα να πάει σε εταιρεία, αλλά τα deals συνήθως συμφέρουν λιγότερο από το να το κάνεις μόνος σου. Έχουν βέβαια άλλα πλεονεκτήματα και ανοίγματα ενδεχομένως, ίσως όμως και να περιορίζουν τη δημιουργική ελευθερία και το χρόνο του καλλιτέχνη. Σίγουρα δε ζούμε στις εποχές που το να βρεις label σήμαινε αυτομάτως ότι θα κάνεις καριέρα, έχουν αλλάξει τα πάντα μέσα στις τελευταίες δεκαετίες.

Πόσο η σταδιακή αύξηση των καθημερινών (και όχι μόνο) υποχρεώσεων επηρεάζει τη δυνατότητα της τετραμελούς παρέας να συναντιέται και να δημιουργεί;

Είναι προφανώς πιο δύσκολο από όταν ξεκινούσαμε, όντας φοιτητές με όλο το χρόνο στη διάθεσή μας. Πλέον υπάρχουν υποχρεώσεις που καθιστούν την οργάνωση πιο απαιτητική, αλλά έχουμε βρει τους ρυθμούς μας.

Υπάρχει κάποιο συγκρότημα που αποτελεί κοινή σημαντική επιρροή και για τους τέσσερις;

Η εύκολη απάντηση εδώ είναι οι Pink Floyd, νομίζω οι λόγοι είναι αυτονόητοι.

Η αναβίωση αναλογικών μέσων στην ψηφιακή εποχή έχει κερδίσει σημαντικό έδαφος. Ποια νομίζετε πως είναι η αιτία;

Μετά τον ενθουσιασμό που επικράτησε με τα ψηφιακά μέσα, νομίζω είμαστε σε μια ισορροπία πλέον. Αναγνωρίζουμε τη χάρη που έχουν τα αναλογικά μέσα, τις υφές στο φιλμ, την οργανική ζεστασιά της μπομπίνας, τα αξιοποιούμε για να δώσουμε ύφος και ποιότητα. Ταυτόχρονα έχουμε στη διάθεση μας την ευκολία της ψηφιακής τεχνολογίας και η μίξη αυτών των δύο κόσμων μπορεί να δώσει σπουδαία αποτελέσματα.

Ποιας αγαπημένης (παλιάς ή καινούργιας) κινηματογραφικής ταινίας το soundtrack θα θέλατε να συνθέσετε (ακόμα και αν η ταινία ήδη έχει);

Το Dune αν το είχε γυρίσει ο Jodorowsky όπως ήταν η αρχική ιδέα.

Επηρέασε η ενασχόληση με τον κινηματογράφο την αντίληψή σας για τη μουσική;

Ίσως έμμεσα, γιατί πάντα λέμε μια ιστορία με τους δίσκους μας. Ειδικά στους τελευταίους που είναι concept albums. Η σειρά των κομματιών, η ατμόσφαιρα, οι τίτλοι και οι στίχοι, το artwork, όλα είναι μέρος ενός world building.

Ποια είναι η χώρα ή η πόλη, στην οποία θα επιθυμούσατε να κάνετε συναυλία, αλλά δεν έχετε καταφέρει μέχρι τώρα;

Το απωθημένο μας είναι η Λατινική Αμερική και ελπίζουμε πως κάποια στιγμή θα γίνει.

Αν είχατε τη μαγική ικανότητα να διορθώσετε τα κακώς κείμενα της χώρας, ποιο θα θέτατε ως προτεραιότητα;

Αυτή η ερώτηση θα έπαιρνε σελίδες ολόκληρες για να την απαντήσουμε. Πολύ δύσκολο να διαλέξουμε μία μόνο προτεραιότητα. Κάτι που θα βελτίωνε πολλά θα ήταν να αποκτούσαν συνείδηση και ενσυναίσθηση όλοι οι πολίτες της χώρας μας για να σταματήσουν να στηρίζουν εγκληματίες πολιτικούς και να αποβάλλουν τη διχόνοια και τις μισαλλόδοξες πεποιθήσεις. Έχουμε 2025, δε γίνεται να μιλάμε ακόμα για τα αυτονόητα και όμως πρέπει.

Κάντε μια παγκόσμια ευχή, που πιστεύετε πως όλος ο κόσμος έχει ανάγκη.

Μακάρι μια κλασική ευχή όπως αγάπη και ειρήνη για όλους να έπιανε, ειδικά στην εποχή αυτή αλλά χρειάζεται κάτι παραπάνω από ευχές. Οπότε ας κρατάμε τα μάτια και τα μυαλά μας ανοιχτά.

Επιμέλεια Ερωτήσεων: Φαίδωνας Κυτρίδης