Blast From The Past: The Smashing Pumpkins – Machina/The Machines Of God

Το τελευταίο album των αυθεντικού line-up των Smashing Pumpkins κυκλοφόρησε στις 29 Φεβρουαρίου του 2000. Οτιδήποτε μελλοντικό, με την εξαίρεση (ίσως) του εξαιρετικού προπέρσινου πρώτου μέρους του “Shiny And Oh So Bright“, είναι απλώς προσωπικό album του Billy Corgan. Αντίθετα, το “Machina” είναι μια πραγματική δουλειά του συγκροτήματος. Ήταν το μεγάλο αντίο ενός μεγάλου group.

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Το “Siamese Dream” είναι ανυπέρβλητο. Είναι ένας από τους ορισμούς της μουσικής των 90s. Το επόμενο, “Mellon Collie Αnd the Infinite Sadness“, είναι απλώς ένα πολύ ωραίο album. Εκείνη η δουλειά μετατράπηκε σε ορόσημο, απλώς επειδή είναι εύπεπτο, για τα δεδομένα των Smashing Pumpkins.

Μετά τον ηλεκτρονικό πειραματισμό του πραγματικά αξιόλογου “Adore“, οι Smashing Pumpkins αποφάσισαν να επιστρέψουν στον παλιό, σκληρό ήχο τους. Έτσι, προέκυψε το “Machina“, που συνδυάζει την ενεργητικότητα των αρχών της δεκαετίας του ’90 με την ηλεκτρονική πραγματικότητα του 2000. Το “Machina” είναι ένα album ωριμότητας, που πατάει ταυτόχρονα και με αυτοπεποίθηση σε δύο μουσικούς κόσμους. Για πολλούς, αποτελεί το δεύτερο καλύτερο album των  The Smashing Pumpkins.

Αν και η πολύτιμη D’arcy Wretzky δεν ανήκε τότε στο line-up του group, η έμπειρη Melissa auf der Maur την αντικατέστησε επιτυχώς στο μπάσο. Η θητεία της στους θρυλικούς Hole ήταν η αιτία για αυτό. Παράλληλα, η επιστροφή του τεράστιου Jimmy Chamberlin στα drums έθεσε νέες βάσεις στην πορεία του group. Τελικά, γεννήθηκε το “Machina/The Machines Of God“, που από την αρχή του ως το τέλος του έχει να επιδείξει μαγευτικά τραγούδια.

Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης