Κάθε album των Rage Against The Machine είναι άξιο μνείας. Απ’ όποια πλευρά κι αν το δει κανείς, το συγκεκριμένο συγκρότημα ήταν ένα (τουλάχιστον) βήμα μπροστά, οτιδήποτε κι αν κυκλοφόρησε. Το “Evil Empire” είναι η δεύτερη δουλειά του group και κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου του 1996. Εκείνη την εποχή, οι Rage Against The Machine εξακολουθούσαν να βρίσκονται στις δόξες τους, αποτελώντας αγαπημένη κουβέντα του μουσικού κόσμου. Αλλά είχαν ήδη περάσει τριάμισι χρόνια από την έκδοση του ντεμπούτου (και απίστευτου) album τους, οπότε το κοινό τους διψούσε για κάτι καινούργιο.
Ο ήχος του “Evil Empire” δεν ήταν πρωτόγνωρος. Λειτούργησε ως φυσική εξέλιξη του προηγούμενου album. Οι στίχοι του “Evil Empire” λειτούργησαν κι αυτοί ως συνέχεια του προηγούμενου album. Ωστόσο, μέσω ενός μαγικού, απροσδιόριστου τρόπου, το δεύτερο εγχείρημα των Rage Against The Machine αποπνέει μια αύρα ωριμότητας, που λείπει από το πρώτο. Ταυτόχρονα, δεν υστερεί καθόλου σε ενέργεια, πράγμα που γίνεται φανερό από το εισαγωγικό κιόλας τραγούδι, “People Of The Sun”. Εντός δυόμισι λεπτών, η τετραμελής παρέα καταφέρνει να βάλει την ακροάτρια και τον ακροατή σε κλίμα οργής και πολιτικής φόρτισης. Το ίδιο καταφέρνει το αμέσως επόμενο, “Bulls On Parade”, ένα από τα διασημότερα (πλέον) τραγούδια του group. Λίγο αργότερα, το εκπληκτικό “Tire Me” ανάβει φωτιά στο γκάζι, μέσω μιας υποδειγματικής ρυθμικής συνεργασίας κιθάρας και μπάσου.
Φυσικά, τα τρία προαναφερθέντα τραγούδια δεν είναι τα μόνα που ξεχωρίζουν. Συνθέσεις, όπως τα “Revolver”, “Down Rodeo”, “Without a Face”, “Wind Below” και “Roll Right” διαχέουν υποχθόνια διάθεση και αποκαλύπτουν πόσο δημιουργικά καταφέρνουν οι Rage Against The Machine να παντρέψουν τη μουσική δημιουργία με την πολιτική τοποθέτηση. Στο στόχαστρο παραμένουν η αμερικανική κυβέρνηση και οι μυστικές υπηρεσίες της, που τόσο κακό έχουν προκαλέσει σε εθνικές μειονότητες και άλλες αδύναμες ομάδες της δυτικής κοινωνίας. Δεκαετίες μετά, το “Evil Empire” παραμένει επίκαιρο, θυμίζοντας πόσο σημαντική είναι η πολιτικοποιημένη τέχνη.
Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης
