Έχει περάσει αρκετός καιρός από το τελευταίο μας ταξίδι, κατά τη διάρκεια του οποίου τα μάτια όλων μας έχουν δει ένα σωρό τραγελαφικά πράγματα..Τραγελαφικό είναι να στερείς από τη χώρα της δημοκρατίας και του πνεύματος τη δυνατότητα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης καταστρέφοντας ό,τι έχει απομείνει από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Είναι απαράδεκτο να απολύεις εργαζομένους όπως επιχειρείται με τους διοικητικούς του ΕΚΠΑ και με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, όπως και το να νομίζεις ότι μπορείς να σώσεις τον τόπο μένοντας στο ευρώ… Και παράλληλα η δικιά σου και η δικιά μου οθόνη μαυρίζει όλο και περισσότερο… Σκεφτόμουν ότι μετά την κατάληψη της ΕΡΤ από τις δυνάμεις των ΜΑΤ δεν έχει νόημα να γράψω, αλλά από την άλλη το μουσικό σχήμα το οποίο θα παρουσιάσω σήμερα έβγαλε ένα δίσκο που για μένα θα είναι σίγουρα ένας από τους καλύτερους της χρονιάς που φεύγει. Για να μην παρεξηγηθώ, αυτό οφείλεται τόσο στη μουσική αλλά και στο ότι επιτέλους βγήκε μια δημιουργία της post rock σκηνής η οποία περιγράφει το κλίμα της εποχής μας, τη μαυρίλα των καιρών μας, την ανελευθερία αλλά και το φασισμό που επικρατεί γύρω μας και μας μετατρέπει σε αγρίμια. Και πώς να μην γίνεις όταν σου στερούν όλους τους οικονομικούς όρους για να είσαι άνθρωπος; Σήμερα λοιπόν, το Sleepwalker ξεκινά το αφιέρωμα στα συγκροτήματα της ελληνικής post rock σκηνής με τους 2L8. Μια κολεκτίβα από τις πιο παλιές στην εγχώρια σκηνή, μαζί με τους μυθικούς “2 by bukowski” και της οποίας ο νέος δίσκος “Η κλωστή” είναι ένα δριμύ κατηγορώ σε αυτή την εποχή!
Για μια πληρέστερη δισκοκριτική του νέου δίσκου των 2l8 υπάρχει το εξαιρετικό κείμενο του συντάκτη του SawBiz.gr, Βασίλη Μπέκα που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Από το 2005 με την κυκλοφορία του “Armed Angels, Frustated Youth the art of self Deceit and Music Industry”, το εισαγωγικό κομμάτι του οποίου ακόμα με στοιχειώνει, ξεκινά μια ατελείωτη εξελικτική πορεία που θα οδηγήσει σε πολλές διαφορετικές δημιουργίες, θα εμπλέξει ένα σωρό ανθρώπους γύρω από την κολεκτίβα και θα χαρίσει μια σειρά εμπειρίες στους ακροατές, αφού αναμφίβολα οι 2L8 είναι μια πολυπληθής μουσική κολεκτίβα η οποία χαρίζει συγκλονιστικές στιγμές θεατρικού και μουσικού χαρακτήρα με ιδιαίτερα λυρικά στοιχεία! Για μένα όμως χωρίς αμφιβολία έχεις να κάνεις με κάτι πρωτοπόρο, αφού έχει εκείνο το στοιχείο του post rock που λείπει από τα νέα σχήματα, δηλαδή την αμφισβήτηση της ήδη υπάρχουσας κατάστασης και την εξέλιξη μέσω του πειραματισμού. Σε μια εποχή που το post rock έχει κολλήσει στη μουσική των explosions in the sky, οι 2L8 έμπρακτα συνεχίζουν να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν τα στοιχεία που οφείλει να έχει ένας μετά-ροκ καλλιτέχνης. Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις τη μουσική των 2L8 με συμβατικούς όρους ακριβώς διότι οι ίδιοι δείχνουν να έχουν γραμμένη αυτή τη λογική. Η μουσική τους είναι ένας πολυσυλλεκτικός χώρος με βαριά riff, punk λογικές, θόρυβο, καλογραμμένες αρμονίες, πύρινους στίχους, απλά ακόρντα που σε στροβιλίζουν και μελωδίες ελάσσονες που συχνά σου βγάζουν ένα αίσθημα αναζήτησης μια λύσης σε όση τραγικότητα βιώνουμε γύρω μας. Και το ηχόχρωμά τους όμως είναι πολυσυλλεκτικό αφού χρησιμοποιούν πλήθος εγχόρδων, κάτι που όλα αυτά τα χρόνια το διαπιστώνει κανείς είτε ακούγοντάς τους είτε βλέποντάς τους επί σκηνής. Ειλικρινά η χαρά μου για το νέο τους δίσκο είναι μεγάλη διότι ακούγεται κατά τη γνώμη μου μόνο ολόκληρoς και όχι αποσπασματικά. Κάθε ένα κομμάτι είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο ώστε να σε εισάγει στο επόμενο, λογική που διατηρείται και από τον προπέρσινο δίσκο τους. Επίσης, άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι τόσο ο τωρινός, όσο και ο προηγούμενος δίσκος βγήκαν μέσω της χρηματοδότησης από τους ακροατές τους. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, τις περιοδείες ,την ατελείωτη μουσική αλλά και τη συνεπή τους στάση να μην έχουν όρια, έρχεται το πλήρωμα του χρόνου να δείξει ότι η ιδέα των 2L8 που ξεκίνησε στο μυαλό του Kώστα Βοζίκη, έχει πια πάρει για τα καλά σάρκα και οστά.. Και οι ιδέες είναι αληθινές όταν καταπιάνονται με την πραγματικότητα και πηγάζουν από αυτή. Διότι το post rock δημιουργήθηκε σαν είδος και από τη φύση του είναι τέτοιο που αμφισβητεί πράγματα. Δεν του ταιριάζει η στατικότητα και η έλλειψη άποψης για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ευτυχώς “Η κλωστή” περιγράφει όσα βιώνουμε τώρα και κατά τη γνώμη μου κινείται στη λογική και του “ New Battles, without honour and humanity” που ήδη έθιγε σε ένα βαθμό την ανελευθερία γύρω μας.
Στα πλαίσια του αφιερώματος μας, επικοινωνήσαμε με τους 2L8 και παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξή τους. Μιλούν τόσο για το νέο δίσκο όσο και για άγνωστες πτυχές της ως τώρα πορείας τους.
Sleepwalker: Είστε ένα σύνολο ανθρώπων που μετά από όλα αυτά τα χρόνια έχετε πετύχει πολλά στην post rock σκηνή… Ποιες ήταν οι προσδοκίες σας όταν ξεκινούσατε αυτή την προσπάθεια; Υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό γεγονός από τα πρώτα σας χρόνια που να σχετίζεται με τη δημιουργία σας;
Οι 2L8 ξεκινάνε σε ένα δωμάτιο το 2004, όταν έκανα το πρώτο demo. Δεν είχα καμία προσδοκία. Έκαψα 100 κόπιες και τις μοίρασα σε φίλους, έδωσα μία από αυτές στον Προκόπη Τζιλή από τον Λωτό που είχε την Poeta Negra τότε. Αλλά όχι για να μπει στο ρόστερ, περισσότερο για αυτόν τον ίδιο. Να σου πω χαρακτηριστικά ότι επειδή δεν του το έδωσα στο χέρι, το είχα αφήσει στο μαγαζί, όταν πέρασα μετά από κανά δυο βδομάδες να τον ρωτήσω πως του φάνηκε δεν είχε ιδέα για τι πράγμα μιλάμε και αρχίζω λίγο να το περιγράφω και μου λέει με έντονο ύφος: δικό σου είναι αυτό; Ήταν ενθουσιασμένος με το άλμπουμ και ήθελε να το κυκλοφορήσουμε. Τόσο τυχαία γίνανε τα πράγματα…
Sleepwalker: 2L8…Τι κρύβεται πίσω από το ίσως πιο λιτό post rock όνομα της ελληνικής μουσικής σκηνής;
Πολύ αγάπη, ιδρώτας και επιμονή. Κυρίως το τελευταίο. Δεν πεθαίνουμε. Συνεχίζουμε μέσα από όλα τα προβλήματα και τα εμπόδια.
Sleepwalker: Πως θα περιγράφατε την μουσική σας έκφραση; Γενικά παρατηρώ ότι είναι πολύ έντονο το θεατρικό στοιχείο γύρω από ό,τι συνοδεύει τη μουσική σας. Το post rock είναι ένας όρος που χωράει κατά τη γνώμη σας τέτοιου είδους καλλιτεχνικές εκφράσεις;
Κοίτα γενικά όταν ανεβαίνεις στην σκηνή παύεις να είσαι ο εαυτός σου. Είναι η ίδια η έκθεση. Είσαι ο ρόλος σου. Αυτή είναι η συνθήκη. Εξάλλου πραγματικά δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει κάποιον το ποιος είσαι όταν έρχεται να ακούσει τις μουσικές σου. Όλα είναι ένα θέατρο. Το post rock είναι ίσως από τα πιο εσωστρεφή είδη μουσικής, κάτι το οποίο προσωπικά δεν μου ταιριάζει γιατί είμαι ακραία εξωστρεφής. Αγαπώ τους ανθρώπους και δεν με ενδιαφέρει η αναζήτηση του εαυτού και άλλα τέτοια φιλοσοφικά ζητήματα. Με ενδιαφέρει η επικοινωνία με τις λέξεις, τα μάτια και το δέρμα. Οπότε δεν μας ενδιαφέρει το πλαίσιο, φτιάχνουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θέλουμε να κινούμαστε. Εμείς επιλέγουμε τον τρόπο με τον οποίο θα ζήσουμε.
Sleepwalker: Ακούγοντας τις δημιουργίες σας πραγματικά παρατηρεί κάποιος ένα post rock εξελικτικό. Μουσικά νομίζω είναι φανερό και θεωρώ ότι παραδώσατε ένα νέο δίσκο-σταθμό με τραγούδια που θα στιγματίσουν τον κόσμο όπως το “Διάστημα”. Για να γίνω και πιο σαφής, γιατί ελληνικά στο νέο σας άλμπουμ?
Η απάντηση είναι πολύ σύντομη. Δεν υπήρχε λόγος ο συγκεκριμένος δίσκος να είναι αγγλόφωνος. Δεν αφορά τους ξένους. Αφορά εμάς. Καταγράφει τις ζωές μας, τις συμφορές, τα όνειρα, τον αγώνα. Για αυτό ελληνικά.
Sleepwalker: Και μιας και η συνομιλία πήγε στο αντιφασιστικό μεγαλείο που λέγεται “ Η κλωστή”, πείτε μας λίγο γι’ αυτό… Επιλέξατε την λογική του crowdfunding όπως και στον προπέρσινο δίσκο σας. Μια πρωτοβουλία που έχει πια ωριμάσει για εσάς; Ποια είναι η άποψη σας και ποια η φιλοσοφία σας γύρω από τη σχέση σας με τους ακροατές σας εν γένει;
Το μέλλον βρίσκεται στο crowdfunding και σε όλες τις μορφές αλληλεγγύης στην κοινωνία. Πιστεύουμε στο σύνολο. Αυτό είναι οι 2L8, σύνολο. Διαφορετικοί άνθρωποι αλλά με κοινούς τόπους. Ζητώντας βέβαια βοήθεια και αλληλεγγύη στην Ελλάδα καταλαβαίνεις τις δυσκολίες. Ένας λαός που κοιτάει πρώτα ή και μόνο το εγώ. Βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την καχυποψία, τον δόλο, την κουτοπονηριά, την ειρωνεία. Αυτοί είμαστε. Δεν καταλαβαίνουν όμως αυτοί ότι πέρα από την ανάγκη επιλέγουμε το crowdfunding και ως μια πολύ συνειδητή κίνηση. Θέλουμε και υποστηρίζουμε την αλλαγή στην κοινωνία. Δεν είμαστε όπως οι βόρειοι λαοί, δεν έχουμε αλληλεγγύη, αλλά πώς να περιμένεις αλληλεγγύη από ένα έθνος σκλάβων; Ο θάνατος σου η ζωή μου. Αιώνες τώρα. Η επιβίωση είναι σκληρή, και επειδή δόθηκε δανεικός πλούτος τις τελευταίες δεκαετίες δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε σαν λαός. Το αντίθετο, είχαμε γίνει χειρότεροι. Εμείς επιμένουμε και μιλάμε για αυτά που θα θέλαμε να υπάρχουν, και έρχεται η μεγαλειώδης απάντηση από το σύνολο να πει, ναι και εμείς πιστεύουμε και το αποδεικνύουμε έμπρακτα. Αυτό είναι η εξέλιξη. Ο ρόλος μας είναι να την υποστηρίζουμε με τις πράξεις μας και να μιλάμε για αυτήν από το βήμα που δημιουργήσαμε μόνοι μας.
Sleepwalker: Ζούμε σε μια εποχή έντονου εκφασισμού της κοινωνίας όπου πολλές φορές επιστρατεύεται η ωμή καταστολή εναντίων των διαδηλωτών, ενώ παντού κυριαρχεί το σκοτάδι και οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Συνεχή νέα μέτρα περικοπών, αβεβαιότητα, απαισιοδοξία, απόγνωση, αυτοκτονίες… Είναι δεδομένο ότι είστε μια κολεκτίβα που φαίνεται ότι επηρεάζεται από όλη αυτή την κατάσταση και που ήρθε με το νέο της δίσκο να εκφράσει το τώρα, να το αποτυπώσει και να ψάξει τα βαθύτερα αίτια… Ποια η γνώμη σας για όλα αυτά; “Ζούμε για τη μέρα, που θα έχουμε στα χέρια μας όσους τώρα γελάνε”;
Είναι γλυκιά η εκδίκηση ε; Ζούμε στην εποχή της εξόντωσης και προσπαθούμε πρωτίστως να επιβιώσουμε. Προσωπικά κάποιοι από εμάς και σαν ομάδα. Πέρα από αυτό θέλουμε να προσθέσουμε τη φωνή μας σε όσους αντιστέκονται και κυρίως να θέσουμε τους εαυτούς μας εκτός του πλαισίου που υποστηρίζει την συντήρηση της αδικίας στην κοινωνία. Όσοι είναι μέσα γνωρίζουν, υπάρχουν αμοιβές if you sing along. Το τέλος είναι πιο δελεαστικό από τον συμβιβασμό.
Sleepwalker: “H Κλωστή” αποτελεί ένα δίσκο ορόσημο στο σήμερα. Για να φθάσετε εδώ όμως είχατε μια μεγάλη πορεία. Πως θα περιγράφατε τη διαδρομή σας έως τώρα;
Ξέρεις τι; Γυρνάω πίσω και μου φαίνονται κάποια πράγματα ότι γίνανε σε άλλη ζωή. Αυτό που μου αρέσει είναι το πόσο ζωντανός οργανισμός είναι οι 2L8. Συνεχής ανανέωση, κομμάτια μπαίνουν, φεύγουν, ξαναπλάθεται, αλλάζει η φύση, το ύφος, το σχήμα. Τώρα είναι πιο εύκολο από παλιότερα γιατί δεν πιστεύω καθόλου πλέον στο προσωπικό δράμα, στην καταστροφή και στην αυτοκαταστροφή. Με ενδιαφέρει η γαλήνη, η δημιουργία και η ομορφιά. Δεν υπάρχουν άλλοι στόχοι πέρα από αυτούς.
Sleepwalker: Θεωρείτε ότι η post rock σκηνή έχει μέλλον; Ποια εγχώρια συγκροτήματα θα ακούγατε με ενδιαφέρον;
Θεωρώ ότι στην Ελλάδα κανείς δεν έχει μέλλον, αλλά το μέλλον είναι ένα αδιάφορο κενό, όταν υπάρχει το τώρα να ζήσεις. Είπαμε, στην Ελλάδα λειτουργούν τα πράγματα με συγκεκριμένους τρόπους… Λεφτά υπάρχουν. Πάρα πολλά μάλιστα. Άλλα όχι για το post rock ή οποιαδήποτε ανεξάρτητη σκηνή. Τα κλέβουν οι άλλοι. Αλλά για αυτά δεν μιλάμε. Για αυτά δεν ξέρει κανείς τίποτα. Όλα καλά. Οπότε ας δουλεύουμε εμείς, να υπάρχει η βιτρίνα και ας μαζεύουν οι άλλοι. Μου αρέσει πολύ η ζωντανή μουσική, είναι ένα ατελείωτο μυστήριο το πώς διαχέεται ο ήχος. Αν υπάρχουν δε και κάποιοι που συνθέτουν κύματα με γεμάτο συχνοτικό εύρος και όμορφες μελωδίες, ευλογία! Οπότε ναι μου αρέσουν τα περισσότερα σχήματα στην χώρα. GravitysaysI, Nalyssa Green, Sleepin Pillow, Adolf Plays the Jazz, Sonny Touch, Minor Mine, Mind the Trap, Boomstate, Χείλια Λουλούδια, Evi Kourtides, Jane Doe, Inverz, Kid Galax, Mary’s Flower Superhead, Underwater Chess, Sancho 003, The Family Idiot, Jesterdays, Lazy Aftershow, Realiez, Psychedelic Trips to Death, Afformance, Boy, Monovine, No Clear Mind, Dead File, Logout, Bokomolech, Electric Litany, Lumiere Brother… Νομίζω κάπου εδώ βαρέθηκα. Τελεία. Μουσικάρες. Με όλα αυτά και άλλα 3000 ενεργά σχήματα δεν υπάρχει μουσική σκηνή στη χώρα. Αυτοί είμαστε. Γαμώ την αλληλεγγύη μου. Όχι πως και να υπήρχε θα μπορούσαμε να τα βάλουμε με τους παγκόσμιους κανόνες εμπορίου. Άλλος εξάγει μουσική, άλλος ελιές. Πόσο απλά είναι τα πράγματα. Βέβαια ίσως να μπορούσαμε λίγο να τα βάλουμε με την εγχώρια αλητεία. Γκλουπ. Σιωπή.
Πράγματι, όπως τελείωσε η συνέντευξη ήθελα να σωπάσω αλλά δεν γίνεται διότι …Ζούμε για τη μέρα …..Απολαύστε τους 2L8 και αποκτήστε το καινούριο τους άλμπουμ στηρίζοντας τους μέσω της σελίδας τους στο bandcamp.
2L8
soundcloud.com/2l8
ΥΓ: Το Sleepwalker θα συνεχίσει το αφιέρωμά του στην ελληνική post rock σκηνή καθώς πιστεύει ότι αυτή μπορεί να ξεπεράσει τον εαυτό της και να δώσει πολλά στις ανάγκες των καιρών μας.
Κείμενο-Επιμέλεια: Σπύρος Θηβαίος
Περισσότερα κείμενα της στήλης εδώ
