Μετά από μια μικρή αναγκαστική στάση το προηγούμενο διάστημα λόγω μηχανικών προβλημάτων το Sleepwalker είναι εδώ για ένα μικρό ταξίδι στη γειτονική μας Γαλλία. Υπάρχουν φορές όπου πηγαίνοντας κανείς σε μια συναυλία σκέφτεται πόσο καλά θα παίξει η αγαπημένη του μεγάλη μπάντα εκείνο το βράδυ. Σίγουρα όμως είναι ακόμα μεγαλύτερη η έκπληξη σου όταν το support της συναυλίας εξελίσσεται σε ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς. Μέσα από αρκετές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν εκείνη τη βραδιά στο Fuzz στις 21/1 το 2012, οι Κwoon ξεπέρασαν κάθε προσδοκία με τον τρόπο όπου απέδωσαν τη μουσική τους. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο συγκρότημα το οποίο αποδεικνύει ότι και στη Γαλλία η πειραματική μουσική σκηνή έχει να προσφέρει άψογες μουσικές συγκινήσεις και να δώσει πολλά στο είδος.
Ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο κατά τη γνώμη μου στους Κwoon είναι ο τρόπος με τον οποίο οδηγούνται στη σύνθεση. Εν αντίθεση με συγκροτήματα στα οποία έρχεται στο νου των μουσικών μια εικόνα, την οποία εν συνεχεία επενδύουν μουσικά. οι Κwoon όπως έχουν δηλώσει και σε παλιότερη συνέντευξη τους στο Mixtape πρώτα συνθέτουν τη μουσική τους και εν συνεχεία την ντύνουν με εικόνες που επιδρούν πάνω στις μελωδίες και τον ψυχισμό που θέλουν να αναδείξουν. Πάντως και οι δύο όψεις όπως και να το δει κανείς οδηγούν σε μια ιδιαίτερα κινηματογραφική μουσική που στην περίπτωση των Kwoon ανάγκασε και τους μεγάλους Σκωτσέζους του είδους να αναφερθούν σε αυτούς. Είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω στο παρελθόν εν όψεις της συναυλίας μαζί τους και με όσα είχαμε συζητήσει τότε επιβεβαίωναν το πόσο αγαπάνε αυτή τη μουσική, αφουγκράζονταν τα οικονομικά προβλήματα τα οποία περνάει η χώρα μας και έδειχναν φοβερή διάθεση να παρουσιάσουν τη μουσική τους, την οποία κατά κύριο λόγο δημιουργούν στο σπίτι του κιθαρίστα τους. Οι εντυπώσεις τους από το ελληνικό κοινό ήταν πολύ ευχάριστες και μένει να δούμε πότε θα τους ξανά-υποδεχτούμε. Για τα τυπικά να πω ότι δημιουργήθηκαν το 2006 και μετράνε στις αποσκευές τους 1 EP και δύο άλμπουμ.
Το 2006 λοιπόν κυκλοφόρησε το άλμπουμ τους “Τales & Dreams” το οποίο τους καθιέρωσε και δημιούργησε έναν ευχάριστο απόηχο που ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι το animation video του τραγουδιού τους “I lived on the moon” απέσπασε μια σειρά από βραβεία.
Σίγουρα δεν μπορεί να πει κανείς ότι η μουσική τους ταυτότητα είναι κάτι εντελώς χαρακτηριστικό. Είναι εμφανώς επηρεασμένοι από μεγάλες μπάντες της post rock σκηνής. Αυτό όμως που κατά τη γνώμη μου τους κάνει να ξεχωρίζουν ως συγκρότημα είναι ο βαθιά συναισθηματικός κόσμος της μουσικής τους. Μια μουσική κινηματογραφική, ονειρική που ισορροπεί ανάμεσα στη μελαγχολία των καιρών μας και στο φως που τόσο ψάχνουμε ως άνθρωποι. Και όλα αυτά βασιζόμενα όχι σε minimal προσεγγίσεις αλλά περισσότερο με τη χρήση της μελωδίας που ενίοτε σε αφήνει συναισθηματικά μετέωρο, ενίοτε σε οδηγεί σε κορυφώσεις και ξεσπάσματα κατά το κλασσικό μοτίβο του post rock. Ευτυχώς όμως δεν πρόκειται για άλλη μια αντιγραφή των explosions in the sky ή των Sigur Ros.
Από το “Τales and dreams” ξεχωρίζω το “Eternal Jellyfish Ballet” για την άρτια χρήση της μελωδίας, των delay του και το συναισθηματισμό του ξεσπάσματος του, το “ Blue Melody” που ξεκινά ήρεμα για να μεσολαβήσει ένα μικρό κενό παιδικότητας που καταλήγει σε ένα grand finale, ενώ όλο το τραγούδι δημιουργεί την αίσθηση ενός παιδικού ονείρου. Το “The Beast” με τα φοβερά ηλεκτρονικά του στοιχεία και το κλειστοφοβικό χαρακτήρα του. Επίσης τι να πει κανείς για το “Ι lived on the moon”. Ίσως περιέχει μια από τις πιο όμορφες μελωδίες που έχουν παιχτεί με ebow σε κιθάρα και η οποία με την περιοδικότητα της δημιουργεί μια αίσθηση λυρισμού και ατελείωτης περιπέτειας. Ξεχωρίζω την πολύ όμορφη χρήση των ηλεκτρονικών στοιχείων σαν γέφυρα ανάμεσα στο απαλό και μελαγχολικό πρώτο σημείο του κομματιού όπου κυριαρχούν τα όμορφα φωνητικά και οι δαχτυλισμοί στην ακουστική κιθάρα και το δεύτερο μέρος που αρχίζει και εξελίσσεται προοδευτικά προς την κορύφωση.
Απολαύστε το εδώ:
Αν κάτι αποτελεί στοίχημα γι αυτό το συγκρότημα είναι το που μπορεί να φθάσει διότι ταλέντο σίγουρα υπάρχει… Επίσης νομίζω ότι πρέπει να επιδιώξει να βρει μια πιο χαρακτηριστική μουσική ταυτότητα στη μουσική του. Σύμφωνα με πληροφορίες από το επίσημο site του συγκροτήματος έχει ήδη ξεκινήσει η δημιουργία του καινούριου τους άλμπουμ. Μένει να δούμε αν έχουν τη δυνατότητα να κάνουν το βήμα παραπέρα!
Καλή ξεκούραση σε όλους αυτές τις μέρες…Και κουράγιο δεν θα λυγίσουμε στα μνημόνια και τις λοιπές επιταγές τις τρόικας.
Κείμενο: Σπύρος Θηβαίος
Περισσότερα κείμενα της στήλης εδώ
