
Σπάνια θα βρεθεί οπαδός των The Cure που να μην το τοποθετεί το “Disintegration” στα αγαπημένα του album. Το πέρασμα της μουσικής των The Cure από το post-punk των late 70s στο dark των early 80s έγινε ομαλά. Λίγο αργότερα, το πέρασμα της μουσικής των The Cure από το dark στο pop έγινε πιο απότομα και αναπάντεχα. Ειδικά τα “The Head On The Door” και “Kiss Me Kiss Me Kiss Me'” σημάδεψαν την πορεία τους με πιο ανάλαφρες επιτυχίες. Επιτυχίες που, αν και εξαιρετικές, στερούνταν της χαρακτηριστικής μελαγχολίας του group. Έτσι, η κατάλληλη στιγμή της επιστροφής ήρθε στις 2 Μαΐου του 1989, με το ανυπέρβλητο αυτό album .
Οι The Cure περίμεναν τα τέλη της δεκαετίας για να εκδώσουν ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα των 80s. Η βύθιση ξεκινάει από νωρίς, με το “Plainsong”. Συνεχίζεται με τα “Closedown” και “Prayers For Rain”, ενώ κορυφώνεται με ένα από τα πλέον ασύλληπτα τραγούδια, το “The Same Deep Water As You”. Η ψυχεδελική αγωνία του “Fascination Street” και του ομότιτλου τραγουδιού μόνο θετικά στοιχεία έχουν να προσθέσουν στο κλίμα του album. Τέλος τα πιο pop διαλείμματα των “Pictures Of You”, “Lovesong” και “Lullaby” έχουν και αυτά τη δική τους ιδιαίτερη συμβολή στο album. Συνολικά, το “Disintegration” είναι ένα αναντικατάστατο album. Στέκεται ακέραιο, τρεις και επιπλέον δεκαετίες μετά την έκδοση του.
Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης


