Τέσσερα χρόνια μετά το απαράμιλλο “Blood Sugar Sex Magik”, στις 12 Σεπτεμβρίου του ’95 για την ακρίβεια, οι Red Chili Peppers κυκλοφόρησαν το “One Hot Minute”. Οι κριτικές που έλαβε το album ήταν ανάμεικτες. Εξακολουθούν να είναι ανάμεικτες. Με το Dave Navarro, πρώην μέλος των ανεπανάληπτων Jane’s Addiction, στο ενεργητικό τους πλέον. Δημιούργησαν ένα album, το οποίο με το ένα πόδι πατάει στα γνώριμα μονοπάτια του συγκροτήματος. Το άλλο πόδι ωστόσο, πατούσε σε άγνωστο έδαφος. Το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από αξιοσημείωτο. Πιο βαρύ, πιο πειραματικό και πιο τολμηρό από τα συνηθισμένα.
Αποτέλεσε το τελευταίο album που κυκλοφόρησε το group, πριν αρχίσει να φλερτάρει επικίνδυνα με το εύπεπτο mainstream. Πέρα βεβαίως, από τα σπουδαία τραγούδια του, τα οποία προωθήθηκαν έντονα από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει πως το επόμενο “Californication” που ακολούθησε πως είναι ένα κακό album. Κάθε άλλο. Το “One Hot Minute” όμως, δεν συμβιβάζεται πουθενά. Ούτε στον ήχο, ούτε στη μελωδία, ούτε στην προκλητικότητα. Είναι ένα album των Peppers, όπως οφείλει να είναι ένα album των Peppers. Πέρα από τα ευρέως γνωστά, το “One Hot Minute” περιέχει ακόμα πιο άξια τραγούδια, όπως τα “Tearjerker“, “Coffee Shop”, “Pea”, “Walkabout” και “Transcending”.
Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης
