Blast From The Past: Paradise Lost – Host

Το album που αντιπάθησαν περισσότερο από κάθε άλλο οι παραδοσιακοί οπαδοί των Paradise Lost ονομάζεται “Host”. Κυκλοφόρησε στις 24 Μαΐου του 1999 και η δουλειά αυτή, έμελλε να χαρακτηρίσει μια αβέβαιη εποχή του συγκροτήματος. Τα ίδια τα μέλη του group έχουν ισχυριστεί πως για μια περίοδο, εκεί γύρω στην αλλαγή του αιώνα, είχε χαθεί λιγάκι η μπάλα…

Το πρώτο χτύπημα που δέχτηκε η metal στα 90s προήλθε από τη grunge και την alternative. Το δεύτερο χτύπημα ακολούθησε λίγα χρόνια αργότερα και προήλθε από την electro. Ο κορμός των τραγουδιών είναι χτισμένος με synth υλικά. Οπότε από την άλλη, όταν η ηλεκτρική κιθάρα απλώς γεμίζει, τότε πώς γίνεται αυτό να είναι metal;

Αυτό αναρωτιούνταν οι μεταλλάδες της περιόδου εκείνης. Και αυτό έγινε ακόμη πιο αισθητό, βλέποντας ένα ακόμα από τα αγαπημένα τους συγκροτήματα να καταπίνεται από τη δίνη της «μόδας».

Πολλές φορές όμως, αφού περάσουν τα χρόνια και τα συναισθηματικά ιζήματα κατακαθίσουν, οι κριτικές αλλάζουν. Γίνονται πιο ήπιες και λιγότερο αιχμηρές.

Το “Host” λοιπόν, δεν είναι καθόλου κακό album. Κάθε άλλο, θα λέγαμε. Απλά συνέχισε την ηλεκτρονική πορεία του ήχου, από εκεί που σταμάτησε το “One Second”. Μπορεί να απέχει χιλιόμετρα από τον βασικό χαρακτήρα των Paradise Lost, ωστόσο το περιεχόμενο του είναι ωραιότατο. Όταν ένα συγκρότημα, που το ίδιο δηλώνει πως ήταν αποπροσανατολισμένο, δημιουργεί ένα album τέτοιου επιπέδου, τότε γίνεται αντιληπτή η αξία του. Σημαίνει πως λειτουργούν αυτοματισμοί, που σώζουν την παρέα από μουσικό εκτροχιασμό. Ατμοσφαιρικά τραγούδια, όπως τα “Nothing Sacred”, “In All Honesty”, “Permanent Solution”, μα και το απίστευτο “Made the Same”, αποτελούν ζωηρές αποδείξεις για τούτο.

Όπως και να ‘χει, το “Host”, αν και μια χαρά album, παραμένει το μαύρο πρόβατο των Paradise Lost. Έμοιασε σαν ένα είδος «προδοσίας» της metal προσωπικότητας του group. Ωστόσο και πάλι, μόλις έρθει η ώρα να ανέβουν στη σκηνή, ένα είναι και πάλι σίγουρο. Το “So Much Is Lost” θα συνεχίσει να έχει τη θέση του στις setlists τους και όλο και περισσότεροι οπαδοί θα τραγουδούν το ρεφρέν του κομματιού, κάτω από τη σκηνή.

Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης – Πέτρος Μελίδης