Σχεδόν πάντα, όταν η κουβέντα φτάνει στους Sex Pistols, το φάσμα απόψεων ξεκινάει από την καλύτερη για να τελειώσει στη χειρότερη. Από πρωτοπόροι του punk, οι Sex Pistols καταλήγουν να είναι ένα μάτσο ξεπουλημένοι τύποι. Κάποιοι, που από την αρχή της καριέρας τους ήταν καρικατούρες. Με άλλα λόγια, αποτελούν δημιούργημα του παραγωγού τους και μονάχα βιτρίνα. Πλήθος κόσμου τους παραδέχεται και ταυτόχρονα, πλήθος κόσμου τους απορρίπτει.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, οι Sex Pistols ήταν όντως πρωτοπόροι του punk. Το μοναδικό τους album, “Never Mind The Bollocks“, κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου του 1977. Είναι ωμό, αγενές και βρώμικο, αποτελώντας, όχι μόνο μια μουσική κατάθεση, αλλά και μια πολιτική κατάθεση. Μπορεί η προβολή του (με θετικό ή αρνητικό τρόπο) να συνέβαλε μέγιστα στη διασημότητά του. Έτσι, έδωσε ένα σημαντικό επιχείρημα στους πολέμιούς του. Ότι τίποτα επαναστατικό δεν μεταχειρίζεται μέσα του ίδιου του συστήματος στο οποίο αντιτίθεται. Ωστόσο, δε νομίζω ότι κάποιος μπορεί να αρνηθεί το γεγονός ότι το “Never Mind The Bollocks” αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ισχυρά μουσικά βήματα της punk νοοτροπίας. Τόσο η μουσική του, όσο και οι στίχοι του, χαρακτηρίζονται από μια αγανάκτηση εναντίον του τότε κατεστημένου.
Βεβαίως, υπήρξαν μερικά άλλα group που εξέφρασαν αυτή την αγανάκτηση λίγο νωρίτερα. Αλλά δεν γνώρισαν την «αποδοχή» που γνώρισαν οι Sex Pistols. Μπορεί αυτό να κρύβει μια «αδικία», αλλά δεν σημαίνει αυτόματα πως το “Never Mind The Bollocks” είναι κατάπτυστο. Ανήκει πλέον στη μουσική ιστορία, θυμίζοντας στον κόσμο ότι οι μουσικές επαναστάσεις γίνονται εκεί που κανείς δεν τις περιμένει.
Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης
