Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1997, οι Dream Theater κυκλοφόρησαν την τέταρτη κατά σειρά δισκογραφική τους δουλειά, με τίτλο “Falling Into Infinity”. Είχαν ήδη περάσει 3 χρόνια από την αποχώρηση του Kevin Moore από την θέση του κιμπορντίστα. Η αντικατάστασή του από τον Derek Sherinian βέβαια, αποδείχθηκε και εκείνη, προσωρινή. Επίσης, το κύμα της εποχής που ήθελε αρκετά από τα μεταλλικά συγκροτήματα να εμπλουτίζουν με πιο εναλλακτικές πινελιές τον ήχο τους. Μοιραία, το κύμα αυτό επηρέασε και το στρατόπεδο των Dream Theater. Στο “Falling Into Infinity” φαίνεται με το παραπάνω η πιο «εμπορική κατεύθυνση» του.
Για πολλούς, το album αυτό θεωρείται το πιο αδύναμο που έχουν κυκλοφορήσει οι Αμερικανοί, στην μέχρι τότε πορεία τους. Ωστόσο, θα ήταν άδικο να λέγαμε πως δεν υπάρχουν μέσα σε αυτό, καλές στιγμές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, αποτελούν τα “Peruvian Skies”, “Burning My Soul“, “Lines In The Sand” και “Just Let Me Breathe”. Ευτυχώς για τους Dream Theater, η συνέχεια έμελλε να είναι πιο ενθαρρυντική. Το “Metropolis Pt.2: Scenes From A Memory” που εκδόθηκε 2 χρόνια αργότερα, τους απογείωσε αναμφισβήτητα .
Επιμέλεια: Πέτρος Μελίδης
