To “Hysteria” της 3ης Αυγούστου του 1987 ήταν η σωστή κίνηση τη σωστή στιγμή. Ήδη από το 1983, οι Def Leppard ήταν γνωστοί και αποδεκτοί. Πέρασαν τέσσερα χρόνια, έφτασε το 1987 και το συγκρότημα κυκλοφόρησε το τέταρτο και πιο επιτυχημένο album της καριέρας του. Είναι γεμάτο με ρυθμούς και ήχους που ταίριαξαν ακριβώς σε αυτό που οι ακροατές αναζητούσαν τότε. Και δεν εννοούμε μόνο τους hard rock ακροατές. Μερικά από τα τραγούδια του “Hysteria” άπλωσαν τα πλοκάμια τους και στα αυτιά κοινού που δεν ήταν αποκλειστικά ταγμένο στην ευρύτερη rock. Τραγούδια άκρως φιλικά προς το ραδιόφωνο και την τηλεόραση ήταν η μαγική συνταγή για τη σαρωτική πορεία του album.
Εκείνο που είναι άξιο θαυμασμού, είναι το πείσμα και η ψυχική δύναμη του Rick Allen. Δυστυχώς, αυτή η ψυχική δύναμη, λίγες φορές αναφέρεται όταν γίνεται κουβέντα γύρω από το album αυτό. Το “Hysteria” είναι η πρώτη δισκογραφική δουλειά των Def Leppard, στην οποία ο ντράμερ του group, παίζει με το δεξί του μονάχα χέρι. Και αυτό συμβαίνει καθώς ένα τροχαίο ατύχημα ενάμιση χρόνο πριν την έκδοση του album, είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια του αριστερού. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως τα υπόλοιπα μέλη του group στήριξαν τον Allen, ενθαρρύνοντας τον να συνεχίσει τη μουσική. Η μέγιστη ανταμοιβή για τη στάση αυτή των Def Leppard ήρθε λίγο καιρό μετά. Το “Hysteria” κατέκτησε εμφατικά τον κόσμο.
Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης
