Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ο Bruce Dickinson απουσίαζε από τους Iron Maiden. Αυτό ακούγεται λυπηρό, αλλά είχε και τα θετικά του. Αν δεν έλειπε από τους Maiden, δε θα είχαμε την ευκαιρία να ακούμε αυτή τη στιγμή ξεχωριστά album, σαν το “Skunkworks”, που εκδόθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του 1996.
Πρόκειται για αδικημένο album, γιατί ξεφεύγει αρκετά από τη metal αισθητική του τραγουδιστή. Ωστόσο, δεν στερείται ούτε κατ’ ελάχιστο την ενεργητικότητά του. Είναι γεγονός ότι διαθέτει μια αρκετά φανερή grunge ηχητική. Οι λόγοι για αυτό είναι δύο. Καταρχάς, η παραγωγή του Jack Endino. Φιγούρα χαρακτηριστική κατά την επανάσταση του grunge, ο οποίος ευθύνεται για πολλά κλασικά album της εποχής εκείνης. Ύστερα, η μόδα των 90s, αφού τότε μεσουρανούσε η συγκεκριμένη μουσική. Μερικά τραγούδια, όπως το “Octavia”, θα μπορούσαν να αποτελούν δημιουργία συγκροτημάτων του Seattle.
Όπως και να ‘χει, οι φίλοι του Dickinson δεν αγκάλιασαν το “Skunkworks” με την ίδια θέρμη που έδειξαν προς το “Balls To Picasso” ή το επόμενο, “Accident Of Birth”. Κρίμα, γιατί περιέχει μερικά από τα πιο άξια τραγούδια του frontman, όπως τα “Space Race”, “Back From The Edge”, “Solar Confinement”, “Dreamstate”, αλλά και τα αξεπέραστα “Inside The Machine” και “Innerspace”.
Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης
