Blast From The Past: Black Sabbath – Dehumanizer

Το 1982 έληξε η πρώτη συνεργασία του Ronnie Dio με τους Black Sabbath. Οι πικρές συγκυρίες που οδήγησαν σε αυτή τη ρήξη δεν άφηναν χώρο ελπίδας σε αυτό που τελικά συνέβη μια δεκαετία αργότερα: την κυκλοφορία ενός νέου album, με το συγκεκριμένο τραγουδιστή. Το “Dehumanizer” ήρθε στα χέρια μας την 22η Ιουνίου του 1992.

Αν και ο Tony Martin ήταν ήδη αρκετά αποδεκτός από τους οπαδούς των Black Sabbath, η επιστροφή του δαιμόνιου frontman στο συγκρότημα προκάλεσε ενθουσιασμό. Αυτό αποτυπώθηκε στα τραγούδια του “Dehumanizer”, αλλά και στις κριτικές που αυτό έλαβε. Με σαφώς αλλαγμένο ήχο, κοντινότερο στα δεδομένα της εποχής, το album επιδεικνύει ήχο βαρύτερο από κάθε προηγούμενο των Black Sabbath. Το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό που εμπνέεται στον ακροατή από το άκουσμά του είναι η αποφασιστικότητα. Τα riff της κιθάρας είναι κοφτερά και τα drums σιδερένια. Επίσης οι γραμμές του μπάσου στιβαρές και τα φωνητικά γρυλίζουν σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ. Τραγούδια σαν τα “After All (The Dead)”, “Computer God”, “I”, “Too Late” και “Buried Alive” δεν αστειεύονται…

Τελικά, όμως, το “Dehumanizer” δεν έλαβε ποτέ τη θέση που του αξίζει στις καρδιές των φίλων των Black Sabbath. Αλλά δεν φταίει το ίδιο το album για αυτό. Φταίει η σύγκριση με τα “Heaven and Hell” και “Mob Rules”, των αρχών της δεκαετίας του ’80. Οι εν λόγω δουλειές όρισαν σε σημαντικό βαθμό τον metal ήχο των 80s, ενώ πρόσφεραν και σπουδαία ώθηση στο ίδιο το συγκρότημα. Αντίθετα, το “Dehumanizer” ήρθε για τους Black Sabbath, σε μια εποχή, που το ίδιο το metal περνούσε κρίση. Τουλάχιστον, είναι ευτυχές το γεγονός ότι όλο και περισσότερος κόσμος εκτιμάει την προσπάθεια αυτή, τοποθετώντας την εκεί που αληθινά ανήκει.

Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης