Όταν ακούμε τα τραγούδια τους στα ραδιόφωνα και χαμογελάμε αυθόρμητα, όταν έχουν χαρακτηρίσει τη μουσική τους ως «ηλιόλουστη, χαρούμενη pop» και το όνομα του συγκροτήματος παραπέμπει σε γνωστό ήρωα cartoon, ο πιο ταιριαστός χώρος συνάντησης είναι προφανώς ένα πάρκο. Στο πάρκο της Φοιτητικής Εστίας Ζωγράφου λοιπόν, συνάντησα ένα ανοιξιάτικο πρωινό του Σαββάτου, τον Δημήτρη Καμπούρη, τον τραγουδιστή των Pop Eye. Ένα συγκρότημα, που μετράει οχτώ χρόνια παρουσίας και που στο βιογραφικό του συναντάς εξαιρετικές συνεργασίες και ολοκληρωμένες δισκογραφικά δουλειές. Αλλά, ας μας τα πει, καλύτερα, ο ίδιος..
Πώς προέκυψε το όνομα της μπάντας; Αφού δε σχετίζεται με το γνωστό χαρακτήρα, ποιος ή ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας χαρακτήρες από καρτούν;
Γνωρίζαμε από την αρχή ότι η μουσική που μας αρέσει και που θα παίξουμε θα είναι Pop. Μια μέρα λοιπόν ήμουν στο γραφείο του εικονογράφου, Βασίλη Γρίβα (ο οποίος έχει επιμεληθεί όλο το artwork μας) όπου πρόσεξα ένα πίνακα του Popeye σε κίτρινο φόντο και με απόλυτα Pop αισθητική. Αυτόματα, έγινε η σύνδεση εκείνη τη στιγμή στο μυαλό μου. Τώρα, όσον αφορά αγαπημένο χαρακτήρα από καρτούν, όλοι μεγαλώσαμε με τους Thundercats!
Από το 2005 μέχρι σήμερα, μετράτε δύο album, αρκετά Live, συμμετοχές σε σημαντικά φεστιβάλ, διακρίσεις, συνεργασίες. Ποια πιστεύετε ότι ήταν η καλύτερη στιγμή στην καριέρα σας; Η στιγμή που νιώσατε ότι εκπληρώθηκε ότι είχατε στο μυαλό σας όσον αφορά τη μουσική σας;
Η πρώτη στιγμή, λόγω της συναισθηματικής φόρτισης, είναι όταν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο album μας, μια δουλεία για την οποία είμαστε πολύ περήφανοι και που ήταν ένα όνειρο που είχαμε και δεν πιστεύαμε ότι θα πραγματοποιηθεί. Πάντα το είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, αλλά ποτέ δεν περιμέναμε ότι θα ολοκληρωνόταν τόσο όμορφα. Οπότε, με την κυκλοφορία του πρώτου album, υπήρχε μια ατελείωτη χαρά, συγκίνηση και βέβαια περηφάνια. Η δεύτερη όταν το «If You!» έπαιζε στον Best και απλά δεν το πιστεύαμε ότι ανοίγαμε το ραδιόφωνο και το ακούγαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας. Τότε, παίρναμε ο ένας τον άλλον τηλέφωνο και το μόνο που λέγαμε ήταν « Άκου! Παίζει!» Εδώ, να ευχαριστήσουμε πάλι τον Δημήτρη Παπασπυρόπουλο, ο οποίος όταν αποφάσισε να το παίξει στον Best μας έδωσε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για όλη τη μετέπειτα πορεία μας.
Μετρώντας οχτώ χρόνια και τόσες όμορφες εμπειρίες, όταν ήσασταν μικροί είχατε φανταστεί αυτήν την εξέλιξη; Ήταν το παιδικό σας όνειρο να ανεβείτε στη σκηνή;
Όλοι είχαμε με κάποιο τρόπο μια έντονη σχέση με τη μουσική από την παιδική μας ηλικία, είτε ως μέλη συγκροτημάτων, είτε συμμετέχοντας π.χ. στη χορωδία του σχολείου! Αλλά, δε φανταζόμασταν ποτέ ότι όλη αυτή η ενασχόληση θα έχει αυτήν την κατάληξη.
Θυμάστε το πρώτο σας live; Που ήταν, πώς νιώσατε, το πρώτο τραγούδι που παίξατε;
Η πρώτη φορά που ανεβήκαμε στη σκηνή ήταν μια ιδιαίτερη περίσταση, καθώς από κάτω δεν υπήρχε κοινό. Μας είχαν καλέσει από την εκπομπή του MAD, “MAD for Bands” και πήγαμε στο Gagarin, όπου και παίξαμε κάποια κομμάτια μας για τις ανάγκες του γυρίσματος. Οι αναμνήσεις μας είναι συγκεχυμένες, υπήρχε πολύ άγχος καθώς δεν είχαμε ακόμα συνειδητοποιήσει τι γινόταν. Το πρώτο κομμάτι που ερμηνεύσαμε ποτέ λοιπόν ζωντανά, ήταν το “King”, το οποίο κυκλοφόρησε στον πρώτο μας δίσκο.
Αν είχατε τη δυνατότητα να επιλέξετε κάποιον (ακόμα και κάποιον που δε ζει πια), με τον οποίο θα θέλατε να δουλέψετε, ποιος θα ήταν;
Ένας άνθρωπος, τον οποίο θα θέλαμε όλοι να είχαμε γνωρίσει, επειδή μας προκαλεί έντονο ενδιαφέρον και σαν προσωπικότητα και λόγω του μουσικού του έργου είναι ο Μάνος Χατζιδάκις.
Στο ίδιο πνεύμα με την παραπάνω ερώτηση, σε ποιο μέρος θα θέλατε να παίξετε πάρα, πάρα πολύ κάποια στιγμή;
Αυτό που θα θέλαμε είναι να ανοίξουμε κάποια στιγμή σε ένα σημαντικό φεστιβάλ, ένα από τα πολύ σπουδαία ονόματα που αγαπάμε, όπως παραδείγματος χάρη τους Depeche Mode.
Σε αυτή την εποχή που όλα είναι τόσο δύσκολα στην Ελλάδα -πόσο μάλλον για το χώρο της μουσικής -αν σας δινόταν η ευκαιρία- θα επιχειρούσατε τη μετάβαση στο εξωτερικό; Ή, πιστεύετε πως η Ελλάδα έχει ακόμα να δώσει σε εσάς και τη μουσική σας;
Καταρχάς για να επιχειρήσεις τη μετάβαση στο εξωτερικό θα πρέπει να έχουν εκπληρωθεί μια σειρά από προϋποθέσεις. Καθώς όλοι παράλληλα με τη μουσική εργαζόμαστε, έχουμε υποχρεώσεις στην Ελλάδα. Αυτό, από τη μία σε απελευθερώνει γιατί σου δίνει την ανεξαρτησία του να μην εξαρτάσαι βιοποριστικά από τη μουσική και να μπορείς να κάνεις τις δικές σου επιλογές. Από την άλλη, πρέπει να καταβάλλεις τη διπλάσια προσπάθεια για να υλοποιήσεις αυτό που έχεις ως μουσικός στο μυαλό σου και σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα. Βέβαια, όταν αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις και νιώθεις ότι είσαι υποχρεωμένος να τα καταφέρεις , γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να βγει το αποτέλεσμα που έχεις στο μυαλό σου, θα τα καταφέρεις. Τα απαραίτητα συστατικά για εμάς είναι πίστη, αγάπη, καλή διάθεση και θετική ενέργεια.
Αυτή τη στιγμή περνάτε πολύ χρόνο στο studio, αφού ετοιμάζετε το επόμενο album σας. Ποια είναι η αγαπημένη σας στιγμή στην όλη διαδικασία; Το στάδιο που φτιάχνετε το υλικό σας ή η στιγμή που το παρουσιάζετε στο κοινό;
Η καλύτερη στιγμή είναι ,νομίζω, η περίοδος που βρισκόμαστε στο studio και γενικότερα βιώνουμε την όλη δημιουργική πορεία που οδηγεί στη παραγωγή του υλικού. Η στιγμή που είσαι μόνος σου και είναι κάτι τελείως δικό σου αυτό που παράγεται. Η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι η μελωδία ή ο στίχος αρχίζει να αποκτά νόημα στο μυαλό σου και ό,τι σκέφτεσαι το γράφεις. Η στιγμή , εν γένει, που ηχογραφείς το πρώτο demo του κομματιού σου προκαλεί πολύ δυνατά συναισθήματα.
Ο τρίτος δίσκος σας θα κυκλοφορήσει από τη Sound of Everything, ενώ ο προηγούμενος ήταν αποκλειστικά δική σας παραγωγή και διανομή στο Internet. Ποιες είναι οι δυσκολίες και ποια τα θετικά;
Καταρχάς στο δημιουργικό κομμάτι δεν έχει κάποια διαφορά γιατί οι εταιρίες ποτέ δε προσπάθησαν να επέμβουν στη μουσική μας, ούτε μας πίεσαν με κάποιο τρόπο. Υπήρχε πάντα απόλυτος σεβασμός και πλήρης ελευθέρια κινήσεων για εμάς στην παραγωγή του υλικού. Τώρα, όσον αφορά τα υπόλοιπα, θα λέγαμε ότι είναι απλά διαφορετικές διαδικασίες. Ούτε καλύτερο, ούτε χειρότερο. Ο λόγος που αποφασίσαμε να συνεργαστούμε δυναμικά με τη Sound of Everything στο τρίτο μας, πλέον, album είναι γιατί θέλουμε να υπάρχει ένα, ας πούμε, «οργανωμένο έγκλημα» από πίσω. Μια απόφαση, που σε συνδυασμό με το ότι έχουμε ένα τόσο δυνατό κομμάτι όπως το “What is true”, έχει, ήδη, αρχίσει να αποδίδει.
Είναι η μπάντα σας η «οικογένεια σας»; Κάνετε παρέα και εκτός ; Και πόσο εύκολο είναι τα δύο μέλη του γκρουπ να είναι αδέλφια;
Εννοείται ότι κάνουμε παρέα και εκτός μπάντας. Έχοντας περάσει οχτώ χρόνια από τη ζωή μας μαζί και έχοντας αντιμετωπίσει τόσο έντονες συγκινήσεις όσο και δύσκολες στιγμές, αποτελούμε σημαντικό κομμάτι ο ένας στη ζωή του άλλου. Τώρα όσον αφορά το Μάρκο και το Γιάννη (σ.δ. Μάρκος και Γιάννης Γαλάτης), η προσωπική τους σχέση δεν επηρεάζει ιδιαίτερα τις ισορροπίες μέσα στο συγκρότημα. Όντας αδέλφια, έχουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας και αντιμετώπισης των μεταξύ τους σχέσεων.
Τι μουσική ακούτε αυτήν την περίοδο;
Το 2012, είχαμε ενθουσιαστεί με τους Αlt-J, ενώ φέτος ακούμε πάρα πολύ τους Rhye. Γενικότερα, η μουσική που ακούμε είναι κατά βάση indie, electronica, funk και soul.
Η μουσική σας χαρακτηρίζεται ως ηλιόλουστη, αισιόδοξη Pop. Μπορείτε εσείς να μου την περιγράψετε με 3 λέξεις;
Γλυκόπικρη. Φωτεινή. Αισιόδοξη.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος από τα τραγούδια σας;
Από το “Goodnight” – “Which hand you use, when someone will get hurt. It’s when you are in his shoes, that makes you understand”.
Και, τέλος, ποια είναι τα επόμενα σχεδία σας; Επόμενες εμφανίσεις;
Αυτήν την περίοδο δουλεύουμε ακατάπαυστα ώστε να καταφέρουμε να κυκλοφορήσει το τρίτο album μας (EP) μέχρι το φθινόπωρο. Από εκεί και πέρα στόχος και επιθυμία μας είναι να συμμετάσχουμε σε κάποιο φεστιβάλ το καλοκαίρι.Τέλος, στα σχέδια μας είναι και ένα μικρό tour στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Το νέο single “What is true” των Pop Eye από το τρίτο album τους κυκλοφορεί από τη Sound of Everything .
Επιμέλεια: Ανθή Χρήστου
