Obzerv: Obzerv (Trailblazer Records 2014)

Obzerv_-_ObzervΑνάπτυξη. Ξέρω τι σκέφτεστε. «Έχει έρθει», «τρέχει με χίλια», «τα λεφτά είναι καθοδόν», «πετάει η ομάδα», «το ελληνικό θαύμα», «έλα να πάρεις» και λοιπά παραμύθια του Αισώπου. Λοιπόν, μόνο σε συγκροτήματα έχουμε ανάπτυξη σαν χώρα. Έχουμε ξεπατωθεί για την ακρίβεια. Αν τα πηγαίναμε το ίδιο καλά σε έναν μόνο ακόμα τομέα θα ήμασταν τουλάχιστον στους G20, αν όχι στους G8. Βέβαια, με τα πράγματα που γίνονται πια, μόνο το σημείο (μας) G έχουμε καταφέρει να βρούμε. Τόση πολιτική συνουσία πια, κάτι έπρεπε να βγει κι από εκεί.

Οι Obzerv (τι ορθογραφία είναι  αυτή, αγγλικά δεν κάνανε στο σχολείο;) κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο με δικιά τους παραγωγή και προώθηση από την γνωστή μας Trailblazer. Το καλό πια είναι ότι η γκάμα των ακουσμάτων επεκτείνεται πέρα από την λαίλαπα των stoner συγκροτημάτων. Λίγο ακόμα κι εδώ στην επαρχία οι μπαρμπάδες θα ρίχνανε τσάμικα στα πανηγύρια τραγουδώντας “when I die, bury me in smoke”. Δεν θα ήταν κακό βέβαια. Λίγο σουρεάλ ίσως. Δεν κατακρίνω το φαινόμενο – κάθε άλλο. Καλά κάνουν και εκφράζονται ως αισθάνονται. Γι’ αυτό οι Obzerv δικαιούνται ένα καλό μερίδιο της πίτας της διαφήμισης του ήχου τους.

Progressive hardcore thrash. Ή μήπως πρώτα το thrash και μετά το hardcore ή το progressive; Ή από την ανάποδη; Λίγη σημασία έχει. Το ομώνυμο δισκάκι έχει δημιουργηθεί κατά βάση για κοπάνημα. Όλα καταδεικνύουν το νοητό moshpit μπροστά σας, προστάζοντας τον ακροατή να μπουκάρει και να αφήσει τα κοκαλάκια του. Το thrash στοιχείο προσδίδει την απαραίτητη ταχύτητα και βρωμιά στα riff που επιζητούν headbanging. Στο “Fractricide” θα το καταλάβετε, με την εναρκτήρια μελωδική κλοτσοπατινάδα και στο “You Coward” θα το εμπεδώσετε πλήρως. Από εκεί και πέρα θα το βρείτε χωμένο μέσα στις υπόλοιπες επιρροές και όχι ξεκάθαρα μπροστά σας.

Το hardcore στοιχείο ασφαλώς και έγκειται, με μια πρώτη επαφή, στα φωνητικά, που είναι εμφανώς αγριεμένα και γεμάτα οργή. Γιατί παιδί μου; Ποιος σε πείραξε να πάω τώρα κιόλας να τον δείρω; Φυσικά το hardcore δεν είναι μόνο φωνητικά. Αποδίδει στον δίσκο groove, και ξερό ήχο, όπως στο πρώτο κομμάτι “Better Off Extinct” με τραχύτατα riff metalcore νοοτροπίας ή στα “Resolve” και “Sewn Mouth” με το groove-αριστό ξεκίνημα και τις μελωδικές γέφυρες που συνηθίζονται σε αυτή την σκηνή.

Για το progressive τώρα, δεν υπάρχει κάποιο στερεότυπο που ακολουθείται στο άλμπουμ. Κάθε κομμάτι έχει τις αλλαγές του που αποσαφηνίζουν πλήρως την συνθετική αντιμετώπιση του συγκροτήματος. Μπορεί απλώς να πεταχτεί μια prog αλλαγή εν μέσω δίκασων και headbanging, να σου πει «κοίτα τι όμορφο που είμαι» και να σε αφήσει ξανά στα χέρια των βαρβάρων. Μια κουβέντα παραπάνω θα πω όμως για το “Enmity” και το groovy progressive του με την τεχνικά μελωδική εισαγωγή και το Tool-ίζον riff που απογειώνει το κομμάτι. Η συνέχεια το ίδιο ενδιαφέρουσα αφού εναλλάσσονται μεταξύ thrash-άτου hardcore και progressive «τσαχπινιών» και ενός ρεφρέν που μου έφερε λιγάκι σε εποχή Prey On Life των Burst.

Είπα τι μου άρεσε, ας πω και τι έκανε τα μούτρα μου να ξινίσουν. Η παραγωγή. Ενώ τύμπανα και μπάσο ακούγονται όπως ακριβώς θα έπρεπε, ογκώδη ντραμς και μπάσο τσιτάτο, μιας και είναι αρκετά τεχνικό, οι κιθάρες θεωρώ εντελώς υποκειμενικά (γνώμη είναι αυτή) πως θα έπρεπε να είναι πιο στιβαρές και βαριές. Μου θυμίζουν ήχο δεκαετίας του ’90, την στιγμή που πιστεύω θα ταίριαζε κάτι λιγότερο βρώμικο και περισσότερο στιλπνό. Φυσικά αυτό δεν μειώνει την αξία του δίσκου, αλλά θα μπορούσε να δώσει μια παραπάνω ώθηση.

Συνήθως όταν αναλύουμε ένα ελληνικό ντεμπούτο κλείνουμε με το κλισέ «μια καλή προσπάθεια από τα παιδιά» και λοιπές γραφικότητες που θυμίζουν περισσότερο αγκομαχητό παρά προσπάθεια. Άλλωστε το έχει πει κι ο master Yoda: “Do or do not. There is no try”. Οι Obzerv Do, δεν try απλώς. (Ελπίζω να μην δει κανένας φιλόλογος το τελευταίο γιατί θα μου κάνει μήνυση)

Κείμενο: Βασίλης Μπακογιάννης

Κατηγορία
Κοινοποίηση

COMMENTS

X