Το πρώτο Rock Hard Festival Greece πραγματοποιήθηκε φέτος στην Αθήνα και στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία!
Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή, η μουσική δυνατή και η οργάνωση άριστη! Ένας ιδανικός συνδυασμός και ένα ιδανικό festival γενικότερα!
Η πρώτη ημέρα του φεστιβάλ ξεκίνησε με τους Ganzi Gun στις 17.30 όταν ακόμα ο ήλιος ήταν καυτός! Τόσο καυτή όμως ήταν και η μπάντα που με την απίστευτη ενέργειά της ξεσήκωσε το κοινό. Ακούστηκαν κυρίως groove κομμάτια από την τελευταία τους δουλειά, “Time Is Now”.
Έπειτα την σκυτάλη έλαβαν οι Cobra Spell. Το ολλανδικό heavy metal συγκρότημα, που αποτελείται κυρίως από γυναίκες με εξαίρεση τον κιθαρίστα. Το μείγμα τους από μοντέρνο metal, σε συνδυασμό με την εκρηκτική σκηνική τους παρουσία, κέρδισαν το κοινό.
Ακολούθησαν οι Innerwish, σε μια πολύ σημαντική περίοδο για αυτούς, καθώς γιορτάζουν τα 30 χρόνια ύπαρξής τους και ετοιμάζονται να δώσουν το μεγαλύτερο headline show τους τον Νοέμβριο. Η εμφάνισή τους στο Rock Hard επιβεβαίωσε ότι είναι ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα του είδους τους στη χώρα μας. Εξαιρετικός ήχος και απίστευτη σκηνική παρουσία.
Ωστόσο, το αποκορύφωμα της πρώτης ημέρας ανήκει στους Overkill. Οι Αμερικανοί βετεράνοι του Thrash Metal συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο σε αριθμούς κοινό καθώς πολλοί είχαν έρθει ξεκάθαρα για εκείνους. Ο χαρισματικός frontman τους, Bobby “Blitz” Ellsworth ήταν ασταμάτητος. Στο 75λεπτο set τους, ακούσαμε ύμνους όπως τα “Rotten To The Core“, “Bring Me The Night“, “In Union We Stand” και το έξαλλο κλείσιμο “Fuck You“, που πυροδότησε χάος στον χώρο. Ένα τεράστιο mosh pit μαινόταν σχεδόν από την αρχή!
Και μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, φτάνουμε στην αγαπημένη μου μπάντα της βραδιάς αλλά και γενικότερα, τους Σουηδούς βασιλιάδες της power metal, τους λατρεμένους Hammerfall!
Το set τους άνοιξε με το “Avenge The Fallen” από το τελευταίο τους ομώνυμο album, ενώ τα “Hammer High“, “(We Make) Sweden Rock” και encore “Hearts On Fire” άναψαν φωτιές στην Τεχνόπολη.
Μια μπάντα με αρκετούς φανατικούς θαυμαστές στην χώρα μας, που σου δίνουν την αίσθηση κάθε φορά που τους παρακολουθείς ότι είναι άνθρωποι καθημερινοί, της διπλανής πόρτας.
Ακομπλεξάριστοι, σε συνεχή επικοινωνία με το κοινό και με απίστευτη χημεία μεταξύ τους. Κέρδισαν τις καρδιές μας και την αποθέωση! Λίγο μετά τις 11:30 μ.μ., οι Hammerfall αποχαιρέτησαν και εμείς δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο έτοιμοι για την επόμενη μέρα του festival!
Η δεύτερη ημέρα του festival ξεκίνησε πολύ νωρίς για τους κατόχους VIP–Ticket με τα δύο ακουστικά σόου των Conception και των Pain Of Salvation. Για τους υπόλοιπους το φεστιβάλ ξεκίνησε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα με τους πανίσχυρους Battleroar στη σκηνή.
Ο Μιχάλης Καρασούλης, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος απέδειξε για άλλη μια φορά ότι του ταιριάζει απόλυτα το επικό στοιχείο και οι Battleroar απέδειξαν ότι μπορούν να σταθούν με ευκολία σε μεγάλες σκηνές. Ανακοίνωσαν επίσης ότι ετοιμάζουν το νέο album τους.
Στη συνέχεια ακολούθησαν οι Σουηδοί heavy/doom metallers The Crypt, οι οποίοι αποτέλεσαν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην τραγουδίστρια Pepper Potemkin, η οποία ντυμένη με το επιβλητικό σκηνικό κοστούμι της σε έκανε να ξεχνάς τον ήλιο και να μεταφέρεσαι αυτόματα στο σκοτάδι. Η ατμόσφαιρα που δημιούργησε η μπάντα ήταν δυσοίωνη, η παρουσία τους θεατρική και τα τραγούδια ευχάριστα στο άκουσμα.
Αμέσως μετά, ανέβηκε στη σκηνή μια μπάντα αποτελούμενη από μέλη των Heavens Gate και των Masters Of Ceremony.
Αρχικά, η Adrienne Cowen των Seven Spires ανέλαβε το ρόλο των φωνητικών και στη συνέχεια ακολούθησε ο ένας και μοναδικός Herbie Langhans των Firewind.
Τα τραγούδια που επέλεξαν να παρουσιάσουν ήταν όλα άκρως διασκεδαστικά για να ανεβάσουν τη διάθεση του κοινού, με highlights το “Livin‘ In Hysteria” και το “Can‘t Stop Rockin‘”, στα οποία οι δύο τραγουδιστές εμφανίστηκαν μαζί στη σκηνή.
Λίγο πριν το τέλος του festival, ήρθε η ώρα να ανέβουν στη σκηνή ο Gus G και οι καλεσμένοι του.
Ο Roy Khan και ο Tore Ostby πήραν τις θέσεις τους για να ερμηνεύσουν το «Roll The Fire» των Conception, με τον Gus G να προσθέτει τις δικές του πινελιές. Επόμενος ήταν ο μακροχρόνιος συνεργάτης του Gus, Ronnie Romero, με τον οποίο κυκλοφόρησε και ένα τραγούδι πριν από λίγο καιρό, το «My Premonition».
Στο σημείο αυτό του festival ακούσαμε πολλά αθάνατα τραγούδια από αξεπέραστες μπάντες όπως Rainbow και Black Sabbath, και το κοινό έψαλε ρυθμικά το όνομά του Ozzy ως ελάχιστο φόρο τιμής για την προσφορά του στο χώρο της μουσικής. Κάπου ενδιάμεσα, εμφανίστηκε και ο David Ellefson, ο πρώην μπασίστας των Megadeth…γενικά οι ευχάριστες εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη!
Μετά από ένα διάλειμμα 30 λεπτών, ταξιδέψαμε περίπου 20 χρόνια πίσω στον χρόνο όταν ο θρυλικός Messiah Marcolin έκανε την τελευταία εμφάνισή του με τους Candlemass Για πολλούς, ο Marcolin είναι η φωνή των Candlemass και παρακολουθώντας τον live, κατάλαβα γιατί.
Ξεκίνησε με ένα τόσο έντονο headbanging και κατέρρευσε στη σκηνή, ευτυχώς το αντιμετώπισε με χαμόγελο και συνέχισε, υποσχόμενος να μην ξαναπέσει. Το πάθος του ηλέκτρισε το πλήθος, υποστηριζόμενο άψογα από το υπόλοιπο συγκρότημα.
Η Τεχνόπολη σείστηκε κάτω από το βρυχηθμό των θαυμαστών.
Τα “Samarithan”, “Bewitched” και “Crystal Ball” ήταν μνημειώδη. Το κλείσιμο με το “Solitude” τρέλανε στην κυριολεξία το κοινό.
Μετά τη φετινή επιτυχία, θεωρώ πως το Rock Hard Festival ήρθε για να μείνει.
Ακόμη και οι διοργανωτές πιθανότατα δεν περίμεναν τόσο μεγάλη προσέλευση. Ένα απόλυτα ικανοποιημένο κοινό, μια καταπληκτική ατμόσφαιρα και μια άριστη οργάνωση. Οι προσδοκίες μας από το συγκεκριμένο φεστιβάλ είναι πλέον πολλές και αναμένουμε τις ευχάριστες εκπλήξεις που θα μας επιφυλάσσει για την επόμενη χρονιά.
Ανταπόκριση: Ματιλένα Μαντζιώρου
Φωτογραφίες: Ντίνος Φράγκος
