Saturday Night Satan: «Όλα τα στοιχεία χωράνε στον σκληρό ήχο, αρκεί να το κάνεις με αγάπη και έμφαση στην αισθητική»

Saturday Night Satan

Οι Saturday Night Satan εισέβαλαν δυναμικά στο προσκήνιο της εγχώριας heavy rock σκηνής. Το ντεμπούτο τους album “All Things Black” έχει ήδη λάβει θετικότατες κριτικές. Το SawBiz.gr μίλησε με τον βασικό συντελεστή του γκρουπ, Δημήτρη Κότση που μας αποσαφηνίζει όλες τις προθέσεις που υφίστανται για το project αυτό.

Καλησπέρα και συγχαρητήρια για το καταπληκτικό ντεμπούτο δίσκο σας. Καταρχάς πως και πότε δημιουργήθηκαν οι Saturday Night Satan;

Το είπες και μόνος σου, είμαστε στο ντεμπούτο! Έχουμε μόλις δημιουργηθεί, κοινώς, με μία παρασκηνιακή διετή ιστορία, που ήταν το διάστημα που χρειαστήκαμε, για να ολοκληρώσουμε τον δίσκο! Πρέπει να ήταν Άνοιξη του 2021, στην δεύτερη και ατελείωτη καραντίνα του COVID-19, όπου είπαμε με την Κατερίνα «Ας το κάνουμε!». Ακούσαμε τις μουσικές μας, είδαμε τις ταινίες μας, ανάψαμε τα κεριά μας, ήπιαμε τις μπύρες μας, είχα κι εγώ μια παρακαταθήκη riffs, μελωδιών και ιδεών που καιρό βασάνιζαν το μυαλό μου και κάπως έτσι γεννήθηκε το project που ακούει στο όνομα SNS!

«Νομίζω ο πιο industry friendly χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να μας δώσω είναι occult heavy

Στα αυτιά μας το άλμπουμ βρυχάται heavy metal αισθητικής στον ήχο με doom και dark-goth στοιχεία. Εσείς ωστόσο, πως θα χαρακτηρίζατε τη μουσική σας από θέμα επιρροών;

Νομίζω είναι αυτά και άλλα τόσα. Το Of Love and the Void έχει λίγη από την ψυχή των Paradise Lost, ενώ το “By The River” επίσης έχει μια δικιά του εκκεντρική σκοτεινιά. Σε συνδυασμό με τη χρήση πλήκτρων θα έλεγε κανείς πως ίσως μπορείς να βρεις μια goth εσάνς στο All Things Black. Το doom υπάρχει στις ψυχές μας, γιατί είμαστε φανατικοί ακροατές των Sabbath και των παραγώγων τους. Ενώ επίσης σίγουρα θα βρεις και αρκετό heavy στις κιθάρες. Από heavy metal, μέχρι heavy rock. Προσωπικά πάντα έγραφα μουσική με αυτόν τον τρόπο. Ετερόκλητες επιρροές, μέσα σε ένα τσουκάλι, με μία και μοναδική πρόκληση: Το αποτέλεσμα να είναι ομοιογενές και να βγάζει νόημα πρωτίστως στα δικά μου αυτιά και την δική μου αισθητική. Νομίζω ο πιο industry friendly χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να μας δώσω είναι occult heavy.

«Όλα τα στοιχεία χωράνε στον σκληρό ήχο, αρκεί να το κάνεις με αγάπη και έμφαση στην αισθητική και όχι αχταρμά.»

Πως και προέκυψε η χρήση synth και theremin κατά την παραγωγή του ήχου; Τα ηλεκτρονικά στοιχεία αν υποτάσσονται στη μελωδία ή την ambient αισθητική, μπορούν να επιδράσουν θετικά στο heavy metal;

Είχα τελειώσει τη σύνθεση και την ενορχήστρωση του δίσκου. Ένιωθα πως κάπως είχαμε περιοριστεί, κάτι μου έλειπε, αλλά δεν ήξερα τι ήταν. Γυρνούσαμε από ένα ταξίδι με την Κατερίνα και της το συζητούσα ιδιαίτερα έντονα. Το δάχτυλο μου είχε κολλήσει στο στερεοφωνικό του αυτοκινήτου. Πήγαινα από τραγούδι σε τραγούδι, από δίσκο σε δίσκο, από συγκρότημα σε συγκρότημα. Προσπαθούσα να λύσω τον γρίφο στο μυαλό μου. Ξαφνικά με χτύπησε κατακούτελα! Θα έβαζα 80’s synths!

Έστειλα ένα μήνυμα στον καλό μου φίλο και άκρως ταλαντούχο καλλιτέχνη και πληκτρά/πιανίστα Γιάννη Θερμό και του είπα τι σκεφτόμουν. Έδειξε μια όμορφα δημιουργική διάθεση κι έτσι προχωρήσαμε σε μερικά sessions. Μετά από μερικά «βάλε και εδώ κάτι», είχα πλέον έναν άλλον δίσκο στα χέρια μου. Είμαι πολύ περήφανος για την δουλειά του Γιάννη. Το συναίσθημα μη-ολοκλήρωσης συνέχισε ωστόσο να με κυριεύει στα “Of Love and the Void” και “WitchesDance”, παρά τις προσθήκες πλήκτρων. Μετά από μερικές online ανταλλαγές ηχογραφήσεων με τον Joel (φλάουτο) στην πρώτη περίπτωση και τον Andrea (theremin) στη δεύτερη, πλέον είχα όλα όσα ήθελα. Ήταν και οι τελευταίες ενορχηστρωτικές πινελιές. Όλα τα στοιχεία χωράνε στον σκληρό ήχο, αρκεί να το κάνεις με αγάπη και έμφαση στην αισθητική και όχι αχταρμά.

Saturday Night Satan 2

Οι βασικές επιρροές των Saturday Night Satan

Υπάρχουν πέντε άλμπουμ που να επηρέασαν τη μπάντα κατά τη διαδικασία της σύνθεσης των κομματιών;

Δεν ξέρω αν απαραίτητα μας επηρέασαν, αλλά εκείνη την περίοδο ακούγαμε αρκετά -αν θυμάμαι καλά- το “Flowers of Evil” των Ulver, φυσικά το “Witchcraft Destroys Minds and Reaps Souls” των Coven, το “Fire of Unknown Origin” των Blue Oyster Cult, το “The Suns of Perdition – Chapter II: Render Unto Eden” των Panzerfaust, το “Till Endes” των Khold, το “Tuonela” των Amoprhis… Βασικά ήμασταν σε εγκλεισμό, οπότε -όπως καταλαβαίνεις- δεν είχαμε και πολλές επιλογές, παρά να ακούμε και βλέπουμε πράγματα.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για τους Saturday Night Satan; Μια σταθερή διευρυμένη σύνθεση και περισσότεροι δίσκοι ή πιο άμεσα μια περιοδεία και πολλές live εμφανίσεις;

Νομίζω θα κάνουμε μια περιοδεία για το “All Things Black” αν και λίγο ανορθόδοξα, λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του, αλλά μην ξεχνάς πως είμαστε “normal people leading normal lives”. Χρειάζεται καύσιμο το όχημα κι έτσι αναγκαζόμαστε και δουλεύουμε όλοι full time. Συζητάμε καθημερινά για τους SNS και επενδύουμε ενέργεια και σκέψη στο μέλλον τους. Οπότε υπάρχουν και σκέψεις για νέο υλικό. Δεν ξέρω πόσο άμεσα και αποτελεσματικά θα υλοποιηθούν όλα αυτά, αλλά ξέρω να σου πω, πως σκοπεύουμε να χύσουμε ιδρώτα. Μας αρέσει πολύ αυτό που έχουμε φτιάξει.

«Η ψηφιακή τεχνολογία, μας προσέφερε φυσικά τις μοντέρνες ανέσεις της στο recording environment, αλλά δεν το παρακάναμε.»

Αναλογικός ή ψηφιακός ήχος, πάντα με τα υπέρ και τα κατά του. Ο ήχος της κυκλοφορίας σας είχε μια αρτιότητα και φυσικότητα αλλά έστεκε και πιο απόμακρος σε κάποια σημεία. Είναι αυτό προϊόν της σύνδεσης ψηφιακών και αναλογικών μέσων ή είναι περισσότερο η ίδια η σύνθεση και η αρμονία στα κομμάτια σας που κατευθύνει προς τα εκεί;

Σε ευχαριστώ για την ερώτηση! Μία από τις πρώτες σκέψεις κατά την δημιουργία του “All Things Black” ήταν οι συνθέσεις να είναι για 3 κι όχι για 2 κιθάρες ως είθισται, κάτι στο οποίο με επηρέασαν οι αγαπημένοι μου The Devils Blood. Σε κάποια σημεία παρασύρθηκα και προχώρησα στην προσθήκη και 4ης και 5ης κιθάρας, δημιουργώντας έτσι ένα κιθαριστικό layering, ένα πολυεπίπεδο συνονθύλευμα παιξιμάτων, που όμως όλα είναι ουσίας, και όχι στην λογική του soundscape ή της δημιουργίας μιας αποπνικτικής ατμόσφαιρας για τον ακροατή. Αυτό για αρχή λοιπόν έχει παίξει έναν τεράστιο ρόλο στο πως ακούγεται το album.

Επιπροσθέτως, αποφασίζοντας να παίξω εγώ τις κιθάρες στον δίσκο, ένα εγχείρημα το οποίο δοκίμαζα για πρώτη φορά, προχώρησα στην δημιουργία ενός rig για αυτόν τον σκοπό. Με ποιοτικές και όχι ιδιαίτερα τραβηγμένες οικονομικά αγορές, νομίζω πως οδηγήθηκα σε ένα σύνολο εξοπλισμού, που μου χάρισε ένα μοναδικό guitar tone, κάτι επίσης πολύ σημαντικό για τον ήχο του album. Κάπως έτσι και σε όλα τα υπόλοιπα. Σωστές αποφάσεις στο θέμα του εξοπλισμού, μία επιμονή, αλλά όχι εμμονή σε πιο αναλογικά μέσα, λαμπάτους ενισχυτές, classic mics με χρόνια ιστορίας στη δισκογραφία και φυσικά συγκέντρωση στο αποτέλεσμα. Δεν κλείναμε το session αν δεν είχαμε αυτό που θέλαμε. Η ψηφιακή τεχνολογία, μας προσέφερε φυσικά τις μοντέρνες ανέσεις της στο recording environment, αλλά δεν το παρακάναμε.

«Είμαστε αρκετά χαρούμενοι με την ταχύτητα που κινούνται τα πράγματα για εμάς.»

Παρά τα δύσκολα χρόνια η εγχώρια σκηνή παρουσιάζει μια άνθιση με νέες ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες. Πιστεύετε ότι το metal θα συνεχίσει δίνει στον κόσμο συναισθήματα και συγκινήσεις σε μαζικό επίπεδο και στις αρένες ή παρατηρείτε μια στροφή σε πιο underground και DIY μονοπάτια; Τελικά ο ήχος και οι συνθήκες της πόλης σήμερα δίνουν κάποια ελπίδα ή σας έχουν «πιάσει τα διαόλια» με ό,τι συμβαίνει γύρω μας;

Δυστυχώς, μιλώντας συγκεκριμένα για την πόλη μας, δεν βλέπω καμία στροφή στο underground. Οι πολλοί πάντα είναι εκεί που βρίσκονται και οι υπόλοιποι πολλοί. Αυτό δεν σημαίνει πως όσοι επιδιδόμαστε σε πιο DIY εγχειρήματα, χαμηλότερης αποδοχής πρέπει να απογοητευτούμε ή να τα παρατήσουμε. Μην ξεχνάμε πως στο τέλος μένει η μουσική, που είναι ο κινητήριος μοχλός για να ξεκινήσεις μία μπάντα και θα έπρεπε να είναι και το κίνητρο για να τη συνεχίσεις. Δεν αδικώ όσους αλλοτριώνονται ή αποκαρδιώνονται βλέποντας όνειρα να καταρρέουν, η πραγματικότητα είναι σκληρή άλλωστε. Εμείς όμως θα είμαστε εδώ τριγύρω, για όσο καιρό έχουμε κάτι να πούμε με μια κιθάρα κι ένα μικρόφωνο. Αν στερέψει το πηγάδι, βλέπουμε.

Υπάρχουν σχέδια για επερχόμενα live; Με ποια μπάντα θα είχατε όνειρο να παίξετε μαζί;

Επειδή πλέον είμαστε πολύ κοντά στις σχετικές ανακοινώσεις, να σου «μαρτυρήσω» πως τον Αύγουστο θα παίξουμε στο Ρέθυμνο, τον Οκτώβριο στην Θεσσαλονίκη σε ένα re branded festival σκληρού ήχου, που ετοιμάζει κάτι πραγματικά μερακλίδικο για φέτος, συζητάμε για ένα tour στα Βαλκάνια, κι από κει και πέρα βλέπουμε. Ένα βήμα τη φορά! Είμαστε άλλωστε αρκετά χαρούμενοι με την ταχύτητα που κινούνται τα πράγματα για εμάς. Νομίζω όνειρο ζωής θα ήταν να παίξουμε με τους Blue Oyster Cult.

«Είχε αρχίσει να χτίζεται ένα ωραίο legacy και momentum για τους Black Soul Horde»

Εκτός από τους Saturday Night Satan, γνωρίζουμε Δημήτρη πως δραστηριοποιείσαι και με τους Black Soul Horde. Υπάρχει κάτι στον ορίζοντα, όσο αφορά εκείνο το project;

Ο Γιάννης Τσιακόπουλος, κινητήριος δύναμη του project (και ο άνθρωπος πίσω από την παραγωγή του “All Things Black παρεμπιπτόντως) αποφάσισε να μετακομίσει το studio σε νέο location και οι εργασίες προς το παρόν κρατούν περισσότερο απ’ όσο είχαμε υπολογίσει. Είχαμε ξεκινήσει με πολύ θετικές προδιαγραφές την ηχογράφηση του διαδόχου του “Horrors from the Void”. Για την ακρίβεια είχα ολοκληρώσει και την ηχογράφηση φωνών σε 2 ή 3 τραγούδια, αλλά οι εξελίξεις μας φρέναραν. Ίσως καλύτερα, γιατί έτσι δόθηκε λίγος χώρος και στους SNS να κάνουμε τα δικά μας. Μόλις λυθούν αυτά τα διαδικαστικά ζητήματα, θα επιστρέψουμε με ορμή! Είχε αρχίσει να χτίζεται ένα ωραίο legacy και momentum για τους BSH και θα έπρεπε να είμαστε βλάκες για να το παρατήσουμε.

Για το τέλος υπάρχει κάτι που θα θέλατε να προσθέσετε;

Ακούστε μουσική με την ψυχή σας και στηρίξτε όσους την δημιουργούν με την δική τους. Μόνο έτσι θα μείνουμε ενωμένοι.

 

Επιμέλεια Ερωτήσεων: Σπύρος Θηβαίος – Πέτρος Μελίδης

Κατηγορία
TAGS
Κοινοποίηση
X