Afghan Whigs LIVE in Athens, 29/05/2012 @ Vox PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 31 Μάιος 2012 15:37

Αντιπαθώ τα reunion. Θεωρώ ότι είναι ανέντιμα, αρπαχτές και ουσιαστικά περισσότερο αφαιρούν από ένα συγκρότημα καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να “αναβιώσει” την μουσική αλλά και το ίδιο  το εκτόπισμα του στο σήμερα. Υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια...Αλλά διάολε, οι Afghan Whigs στο Vox δεν ήταν αναβίωση! Ήταν εκεί σα να μην σταμάτησαν ποτέ! Ένα live που κάνει τα  live που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια (και μάλιστα από φρέσκιες μπάντες) να μοιάζουν με playback. 

Το Vox σαν χώρο, ομολογώ ότι το περίμενα χειρότερο, όχι κάτι ιδιαίτερο αλλά για τους Afghan Whigs αποδείχτηκε καλή επιλογή, σίγουρα καλύτερο από αυτό που είχαμε δει τους Interpol...Το θέμα του ήχου ήταν κάτι το οποίο είναι δυστυχώς πάντα το μεγάλο ερωτηματικό και συνήθως το μεγάλο αρνητικό για τα live στην Ελλάδα. Από τους Bokomolech που άνοιξαν το live (δε θεωρώ ότι ταίριαζαν  σε καμία περίπτωση, οπότε μάλλον δεν βοήθησαν στο να ζεστάνουν το κοινό), υπήρχαν κάποια θέματα με τον ήχο. Η βελτίωση που παρουσιάστηκε στο τέλος του σετ των Boko δυστυχώς δεν ακολούθησε και το ξεκίνημα των Afghan Whigs, το χειρότερο είναι ότι μέχρι να καταφέρει ο ηχολήπτης έναν αξιοπρεπή ήχο έπρεπε να περάσουν όχι ένα , όχι δύο, αλλά έξι-εφτά τραγούδια...Από εκεί και πέρα όμως...Μας πήρε και μας σήκωσε!

Οι Afghan Whigs παίζουν δυνατά, χωρίς διακοπή. Τη μια κομματάρα μετά την άλλη. Ο Dulli

ανανεωμένος ψιθυρίζει ή ουρλιάζει, είναι το πρότυπο του front man. Η μπάντα απίστευτα δεμένη και οι 3 κιθάρες κάνουν τον ήχο τους πιο θορυβώδη. Ίσως και γι αυτό προς μεγάλη μου χαρά, να προτιμήθηκαν τραγούδια από τα “Gentlemen” και “Black Love” και όχι τόσο από το πιο soul “1965” που προσωπικά περίμενα ότι θα στηρίξουν το live τους οι Afghan Whigs του 2012. Παίζουν άψογα και είναι ξεκάθαρο ότι μπροστά μας παίζει μια μεγάλη μπάντα! Μια μπάντα που έρχεται από μια εποχή με μεγάλες μπάντες! Και μας δίνει ένα μεγάλο live!

Η μεγάλη επιτυχία του live και η ανταπόκριση του κοινού σε κάθε νότα μπορεί να οφείλεται φυσικά και στο ότι ήταν μεγάλο απωθημένο, αφού η προηγούμενη επίσκεψη τους είχε ουσιαστικά μείνει ανεκπλήρωτη αφού το ατυχές (ή προχωρημένο για την εποχή του) line up εκείνου του Rockwave πριν 13 περίπου χρόνια δεν “χώρεσε” την εκλεπτυσμένη soul του Greg.

Φυσικά έχει να κάνει και με την “άγια νοσταλγία”, απόδειξη ότι οι παρευρισκόμενοι σχεδόν σε απόλυτη πλειοψηφία τους ήταν άνω των 30. Αυτό δυστυχώς μας δείχνει επίσης ότι έχει χαθεί πλέον η μετάδοση της μουσικής από τους παλιούς στους καινούριους (άλλο να σου λένε κατέβασε την δισκογραφία των τάδε ή των δείνα και άλλο να σου δανείζουν το Closer των Joy Division σε βινύλιο ή το Bitches Brew του Miles Davis  για παράδειγμα, όπως παλιότερα).

Βέβαια η νοσταλγία δεν αναιρεί το ότι οι Afghan Whigs, όχι απλά δεν έχουν γράψει ούτε ένα μέτριο κομμάτι αλλά έχουν τόσα πολλά τραγούδια που στην 1μιση ώρα που έπαιξαν δεν χώρεσαν ούτε τα μισά.

Ωστόσο τι να πει κανείς για ένα set που ξεκινάει με το Crime scene pt 1 και 2ο τραγούδι έχει τον τυφώνα I m her Slave; Εμπεριέχει το απωθημένο με τίτλο Gentlemen,  το καταιγιστικό Debonair, το soul παραλήρημα του Blame etc, τα My Enemy και Bulletproof ή το Uptown Again και το What Jail is Like; Που περνάει από τις πιο χαλαρές εμμονές του Greg Duli στο encore για να κλείσει με τα απογειωτικά Fountain & Fairfax και Milez iz Ded από τα Gentlemen και Congregation album αντίστοιχα; Όσοι έχουν ξανακούσει τους τίτλους αυτούς, είμαι σίγουρος ότι μπορούν να καταλάβουν τι είδαν τα ματάκια μας. Όσο για τους άλλους που δεν ήρθαν, ας ευχηθούν μαζί με μας να ξανάρθουν από τα μέρη μας...

Afghan Whigs setlist:

'Crime Scene, Part One'

'I'm Her Slave'

'Uptown Again'

'What Jail Is Like'

'Blame, Etc'

'When We Two Parted'

'Gentleman'

'Crazy'

'My Enemy'

'66'

'Debonair'

'Come See About Me'

'Bulletproof'

'Summer's Kiss'

'Faded'

'See And Don't See'

'Lovecrimes'

'Fountain And Fairfax'

'Miles Iz Ded'

Ανταπόκριση: Βασίλης Μπέκας

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας