Πόλεμος…
Σε όλες τις μορφές του, στο πέρασμα των χρόνων, ο πόλεμος ανέκαθεν αποτελούσε τη χειρότερη πλευρά της ανθρώπινης φύσης, συχνά δείγμα της βλοσυρής ανάγκης κάποιων να εξουσιάζουν άλλους. Είτε για επεκτατικούς σκοπούς, είτε για την εξαναγκασμένη επιβολή κάποιας θρησκείας, άλλοτε για τα μάτια μιας γυναίκας και άλλοτε για την ελευθερία ή την καταδυνάστευση των λαών.
Υπήρχε όμως και κάποια περίοδος στην ιστορία, που κάποιοι από εμάς θεωρούμε ίσως πιο “ρομαντική”, που ο πόλεμος ήταν πιο τίμιος. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν “κόκκινα κουμπιά” που να οδηγούν στην ολική καταστροφή, ούτε και οικονομικοί δείκτες που να μπορούν να πτωχεύουν χώρες μέσω υπολογιστών, παρά μόνο μάχες σώμα με σώμα…. μέχρι το τέλος.
Αυτή την εποχή του ηρωισμού και της αυταπάρνησης εξυμνούν οι Ιταλοί, ηγέτες του epic metal, Doomsword. Από το γυάλισμα της ασπίδας, το ακόνισμα του σπαθιού και το αρμάτωμα, στον ήχο του βούκινου, στα μακρινά ταξίδια πάνω στα επιβλητικά πλοία των Vikings, στη μάχη και στο θρήνο για τους νεκρούς πολεμιστές, πάντα με απαράμιλλης ποιότητας μαεστρία και με έντονο συναισθηματισμό.
Οι Doomsword έρχονται να προσθέσουν ένα ακόμη διαμάντι στην πολύτιμη συλλογή τους αλλά και στις δισκοθήκες μας με το “The Eternal Battle”. Οι ταχύτητες έχουν ανέβει αισθητά, για τα δεδομένα της μπάντας, ενώ σε σημεία το αργό με το γρήγορο συνυπάρχουν αρμονικά. Ο εδώ και χρόνια διαμορφωμένος ήχος τους μας κάνει να τους αναγνωρίζουμε από τις πρώτες νότες. Οι κιθάρες βγάζουν το γνώριμο μοιρολόι ενώ ταυτόχρονα εξαπολύουν καταιγιστικά riffμε απίστευτα στακάτους ρυθμούς και πανέμορφα heavy και αρκετά “γήινα”, για το ύφος τους, solos.
Η σφραγίδα όμως της μπάντας, η ταυτότητα και το όργανο που ηγείται των υπολοίπων είναι η εκπληκτική φωνή του Deathmaster που στην πρώτη κιόλας επαφή που έχει κάποιος με αυτή φαντάζεται μια φιγούρα σαν τον Odin που εξιστορεί τις μάχες, όπως λίγοι μπόρεσαν ή τόλμησαν στο παρελθόν.
Όσον αφορά τα κομμάτια είναι υψηλού επιπέδου καλοπαιγμένο epic doom με έντονα τα κλασσικά heavy στοιχεία. Από την εισαγωγή με το κλασσικό, κιόλας, “Varus Battle” (Varusschlacht) συναντούμε όλα εκείνα τα στοιχεία που μας έκαναν να τους αγαπήσουμε. Σταθεροί πολεμικοί ρυθμοί, θλιμμένες κιθάρες, ρυθμικές ιαχές και μια ακόμα ιστορία από το πεδίο της μάχης ξετυλίγεται μπροστά μας. Στο “ Wrath Of The Gods” συναντάμε, εκτός από ένα ακόμα εκπληκτικό τραγούδι, ένα αρκετά μοντέρνο (με την καλή έννοια) και βαρύ “κόψιμο” που αλλάζει άρδην τον ρυθμό μέχρι να ενωθεί με ένα ακόμη υπέροχο solo.
Δεν θα αναφερθώ ξεχωριστά σε όλα τα κομμάτια. Οι οπαδοί να ξέρουν ότι πρόκειται (ξανά) για μεγάλο δίσκο με τεράστιους ύμνους (“Wrath Of The Gods”, “Battle At The End Of Time”….κλπ) και να σπεύσουν άμεσα. Όσο για αυτούς που δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με το σχήμα δεν θα έλεγα όχι στο να κάνουν την αρχή με τούτο το δίσκο.
Για εσάς λοιπόν που φαντάζεστε και διαβάζετε πράγματα για εκείνες τις εποχές και έχετε μεγαλώσει με Manowar, Bathory, Candlemass, Cirith Ungol, Manilla Road κλπ θα βρείτε στις δημιουργίες των Ιταλών το κατάλληλο μουσικό υπόστρωμα που θα σας κάνει να ταξιδέψετε με το νου σας σε εκείνες τις ιστορικές στιγμές και να είστε σίγουροι ότι ο ρόλος του πολεμιστή, συνδυασμένος με την όλη ατμόσφαιρα, θα μπει στο πετσί σας για τα καλά και θα τον κουβαλάτε για πολλά χρόνια μέσα σας.
Οι Doomsword, που να σημειώσουμε ότι είναι μια από τις πολυαγαπημένες μπάντες του Ελληνικού underground κοινού και είναι αμοιβαίο αυτό το συναίσθημα-ποτέ μα ποτέ δεν προσέφεραν στους οπαδούς τους κάτι μέτριο. Αντιθέτως και με βάση τα μεγάλα κενά ανάμεσα στις κυκλοφορίες τους ειδικά τα τελευταία χρόνια, συμπεραίνει κανείς πως οι Ιταλοί αντιμετωπίζουν με πολύ επαγγελματισμό και αγάπη τη δουλειά τους και πως θα προσέξουν αυτό που κάνουν στο μέγιστο βαθμό.
Να μην περιμένετε και να μην απαιτήσετε ποτέ κάτι λιγότερο από τους Doomsword σε σχέση με αυτά που μας έχουν προσφέρει τόσα χρόνια.
Τον όρκο τους άλλωστε τον έχουν δώσει:
“OUR FATE IS WRITTEN, SWORD & SHIELD, BORN TO DIE ON THE BATTLEFIELD”
Κείμενο : Αντώνης Κοντογιάννης
