Οι Cult of Youth για πολλούς είναι ένα ακόμα άγνωστο όνομα στη μουσική βιομηχανία. Αποτελούν το όχημα καλλιτεχνικής έκφρασης της πολυσχιδούς προσωπικότητας που ακούει στο όνομα SeanRagonκαι το ομώνυμο τους άλμπουμ αποτελεί το δισκογραφικό τους ντεμπούτο και μια ακόμα επιτυχημένη επιλογή ονόματος για την SacredBonesRecords.
Σε αυτό το άλμπουμ ο Ragonδουλεύει για πρώτη φορά με μια πλήρη μπάντα την οποία αποτελούν ο μπασίστας MickiPellerano, ο drummerGlennMaryanskiκαι η βιολίστρια ChristianaKey.Toδέσιμο των τεσσάρων αυτών προσώπων γίνεται εμφανέστατο από τις πρώτες κιόλας νότες του “CultofYouth” και το συνολικό αποτέλεσμα μοιάζει αν τους δικαιώνει.
Δεν χρειάζεται πολλές ακροάσεις για να καταλάβεις πως αυτοί εδώ οι τύποι έχουν αφιερώσει πάρα πολύ χρόνο στο να ακούν όλες τις εκφάνσεις της neo-folkμουσικής και πως έχουν για εικονίσματα τις κυκλοφορίες από συγκροτήματα όπως οι DeathinJune(με τους οποίους πολλοί τους παραλληλίζουν με μεγάλη επιτυχία),οι Current93, Gnomoclastκα μεγάλοι εκπρόσωποι του είδους. Το σχεδόν στρατιωτικού ρυθμού drummingδένει αρμονικά με τους ήχους της ακουστικής κιθάρας ενώ η αιθέρια μελωδία του βιολιού συνδυασμένη με βαθιά και μελαγχολικά φωνητικά συνθέτουν ένα άριστο ηχητικό και αισθητικό αποτέλεσμα. Ας εξετάσουμε όμως ένα προς ένα τα τραγούδια αυτής της υπέροχης κυκλοφορίας.
Το εναρκτήριο “NewWest” λειτουργεί σαν την οδό προετοιμασίας γι αυτό που θα ακολουθήσει. Το μπάσο είναι δυνατό και το νιώθεις να χτυπά μέσα σου(μου προκάλεσε το ίδιο ακριβώς συναίσθημα με το μπάσο του “HangingGarden” των Cure),ενώ ο γρήγορος κιθαριστικός ρυθμός μαζί με το βιολί που συνοδεύει ξυπνούν τις αισθήσεις. Στο “DeadSea” που ακολουθεί οι επιρροές από Current93 είναι κάτι παραπάνω από εμφανής, ενώ ο καταιγιστικός του ρυθμός παραπέμπει σε παγανιστικές μουσικές καθιστώντας το ένα άκρως γοητευτικό τραγούδι. Τρίτο στη σειρά το “Monsters” ένα ακουστικό punkκομμάτι (αν και μοιάζει αρκετά αδόκιμη προσέγγιση) με απίστευτη μελωδία και με φωνητικά που παραπέμπουν αρκετά στην διαστροφή και την παράνοια των φωνητικών του μεγάλου KirkBrandon(TheaterofHate). Hσυνέχεια δίνεται με το “CastingThornes” μια εξαιρετική σκοτεινή μπαλάντα. Τα φωνητικά του Ragonπραγματικά σπαρακτικά και η μελωδία που τα συνοδεύει ικανή να στοιχειώσει τα όνειρα του κάθε ακροατή. Το “ThroughtheFear” θα μπορούσε άνετα να ντύσει κάποιο giallomovie! Ανάλαφρος ρυθμός και ταξιδιάρικη διάθεση σε ένα τραγούδι το οποίο χωρίς να είναι αδιάφορο δεν είναι και το πιο δυνατό αυτής της κυκλοφορίας.
Το δεύτερο μισό του άλμπουμ ξεκινά με το εκπληκτικό “Weary”.Δεν έχω εντοπίσει τι είναι ακριβώς αυτό που με γοητεύει πιο πολύ σε αυτό το τραγούδι, αλλά σίγουρα ο υπέροχος ήχος του βιολιού που κυριαρχεί σε συνδυασμό με το πομπώδες drummingκαι την συναισθηματική έξαρση που σου προκαλούν τα φωνητικά δημιουργούν ένα αποτέλεσμα που γίνεται ελκυστικό χωρίς καμιά απολύτως δυσκολία. Το “PoleStar” δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη αν μου έλεγε κάποιος πως είναι προϊόν των DeathinJune. Χωρίς να αντιγράφει είναι ικανό να σου δημιουργήσει ακριβώς τα ίδια συναισθήματα που σου προκαλεί η μουσική των προαναφερόμενων. Συνεχίζοντας πέφτουμε πάνω στα δύο τραγούδια που ξεχώρισα προσωπικά περισσότερο από αυτό το άλμπουμ. Η αρχή γίνεται με το “ColdBlackEarth”. Oι Current93 είναι όντως απλησίαστοι, αλλά αυτοί εδώ οι τύποι μπορούν επάξια να τους ανταγωνιστούν. Ένα τραγούδι πραγματικά ανατριχιαστικό, ένας πραγματικός paganfolkύμνος που θα λατρέψει όποιος το ακούσει! Κάτι ανάλογο θα συμβεί βέβαια ακούγοντας και το “Lorelei”. Με ερμηνεία απόλυτα θεατρική και με τον ήχο του βιολιού να έρχεται και να δημιουργεί ένα ηχητικό αποτέλεσμα που αγγίζει το Θείο, τα σχόλια περιττεύουν. Λίγο πριν τι κλείσιμο το “TheLamb” έρχεται και κατευνάζει κάπως το συναίσθημα. Με θρησκευτικές αναφορές (βέβαια Παγανισμός και Χριστιανική πίστη είναι έννοιες συγκρουόμενες, αλλά η θρησκευτικότητα είναι εμφανής) και με μια ανάλαφρη μελωδία σε προετοιμάζει κατάλληλα για το κλείσιμο. Ένα κλείσιμο που έρχεται με το “LaceUpYourBoots” και το οποίο σίγουρα δεν το περιμένει κανείς. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό up-tempoτραγούδι που κρύβει τόσο συναίσθημα και τέτοια σπαρακτικότητα που εκπλήσσει! Ένα τραγούδι που σε αφήνει με ένα αίσθημα ενθουσιασμού και απογοήτευσης γιατί δεν έχει συνέχεια!
Με μια γενική ματιά το ντεμπούτο των CultofYouthείναι ένα υπέροχο άλμπουμ. Απλό, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες η μπάντα μας δίνει ένα δίσκο που αποτελεί ουσιαστικά μια συλλογή πραγματικά υποβλητικών ήχων που πιστεύω πως μόνο η συγκεκριμένη μπάντα θα μπορούσε να δημιουργήσει. Ήχοι που κρύβουν υστερία, που είναι μια πραγματική κατά μέτωπο επίθεση και ήχοι που νιώθεις να σε τυλίγουν και να σε στοιχειώνουν. Αν όλα αυτά δεν συνθέτουν ένα πραγματικά επιτυχημένο ντεμπούτο τότε ειλικρινά δεν μπορώ να βρω τι άλλο μπορεί να είναι!
Κείμενο : Γιώργος Παρδάλης
