Calyces: Impulse To Soar (Self Released 2020)

Calyces - Impulse To Soar

Οι Calyces είναι ένα progressive metal τετραμελές συγκρότημα. Δημιουργήθηκαν το 2018 και αποτελούν το καινούριο project του Μάνθου Στεργίου, γνωστού από τη μέχρι τότε πορεία του με το συγκρότημα Tardive Dyskinesia.

Το ντεμπούτο LP τους, “Impulse to Soar”, ηχογραφήθηκε στη διάρκεια δύο ετών και κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου.

Το πανέμορφο artwork του εξωφύλλου παραπέμπει σε αυτά των Baroness. Το εναρκτήριο κομμάτι, “False Awakening” εισάγει τον ακροατή στη ρυθμική πολυμορφία που διακατέχει ολόκληρο το άλμπουμ. Τα δυναμικά φωνητικά θυμίζουν Gojira και μελωδικότητα και πυγμή εξισορροπούνται άρτια. Το Ego dries up the ocean” μπαίνει καταιγιστικά και προσφέρει απολαυστικά φωνητικά. To Θα ήθελα πολύ να ακούσω τοThose flames are dancing wild” ζωντανά. Εδώ βγαίνει στο προσκήνιο και το μπάσο, χαρίζοντας στο κομμάτι ένα groove που θυμίζει Tool. Στο “Parasites” τα clean-cut instrumental breaks εναλλάσσονται όμορφα με το άγριο ρεφρέν. Το The Great Void”, που παραπέμπει έντονα σε Mastodon, «ηρεμεί» λίγο τους ρυθμούς, πριν το “The Wired Crown” τους επιταχύνει. Το επικό ρεφρέν του είναι ιδανικό για συναυλιακά singalongs.

Το «Unfair Labor” εκπλήσσει με το σόλο σαξοφώνου του, το οποίο «δένει» αβίαστα με τα υπόλοιπα και προσδίδει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μετά το “Home” και το “Beyond Sight”, το οποίο απογειώνουν τα backing vocals της Χρύσας Τσαλάμπαση (Spineless, Bella Fuzz), το άλμπουμ κλείνει με δύο instrumentals. Το πρώτο είναι το δυναμικό «Uneven Loops”, το οποίο προσφέρει ένταση με ατμοσφαιρικά στοιχεία. Το δεύτερο λέγεται “Were Lost But its Ok”. Αποτελούμενο μόνο από μια ακουστική κιθάρα, είναι μια μελωδία που θα μπορούσε να αυτοσχεδιάσει κάποιος έχοντας γυρίσει σπίτι αργά το βράδυ από μία έξοδο, τις ώρες εκείνες που κανείς αισθάνεται συχνά «χαμένος».

Το “Impulse to Soar” είναι ένα άλμπουμ εύκολο στην ακρόαση, όντας όμως ταυτόχρονα πολύπλοκο και ενδιαφέρον. Το συγκρότημα έχει καταφέρει η συνθετική και οργανοπαικτική του μαεστρία να ακούγονται αβίαστα, χωρίς ίχνος επιδεικτικότητας. Αντλεί επιρροές από γνωστά prog acts, τιμώντας τις στο έπακρο. Αποφεύγει να επαναπαυτεί σε μονότονα μοτίβα, πράγμα που καθιστά την ακρόαση ενδιαφέρουσα από το πρώτο ως το τελευταίο κομμάτι. Ένα άλμπουμ που συνιστώ ανεπιφύλακτα στους fans του είδους και όχι μόνο.

 

Κείμενο: Έμμα Παπαδάκη

Κατηγορία
TAGS
Κοινοποίηση

COMMENTS

X