Blast From The Past: Soundgarden – Superunknown

soundgarden superunknown 1994

Είχε περάσει μια δεκαετία από την ίδρυσή τους, όταν οι Soundgarden κυκλοφόρησαν το album “Superunknown”. Το ημερολόγιο έγραφε 8 Μαρτίου του 1994.

Το τέταρτο album των Soundgarden ήταν το καλύτερο και πιο εμπορικά επιτυχημένο τους.

Δυόμισι χρόνια νωρίτερα, το “Badmotorfinger” είχε αποδείξει την ωριμότητα, που σιγά σιγά το group είχε κατακτήσει. Χρειαζόταν λίγος παραπάνω χρόνος, ώσπου να προκύψει ένα αριστούργημα. Αυτό λοιπόν, ήρθε στις αρχές του 1994, όταν η grunge βρισκόταν ακόμα στο απόγειό της. Η αλήθεια είναι πως το “Superunknown” συνέβαλε αισθητά στη διατήρηση της grunge στην πρώτη σκηνή.

Τα metal στοιχεία, που πάντα οι Soundgarden ενσωμάτωναν στη μουσική τους, είναι σαφώς παρόντα στο “Superunknown”. Παράλληλα με αυτά, μια αστείρευτη φρεσκάδα χαρακτηρίζει τα τραγούδια του. Χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαιτέρως καινοτόμο, τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα album που ακούγεται πανεύκολα. Ακόμα και τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Η έξοχη παραγωγή του, οι ιδιαίτεροι ρυθμοί των τραγουδιών του, αλλά και οι 70s καταβολές που το περιβάλλουν είναι βασικές αιτίες για τη κορυφαία επίδοσή του. Ο Ben, o Matt, o Chris και ο Kim, όλοι τους ικανότατοι μουσικοί, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό στη συγκεκριμένη δουλειά.

Το “Superunknown” ξεκινάει με το εκπληκτικό “Let Me Drown”, του οποίου το μανιασμένο σόλο κιθάρας δείχνει ότι το album δεν αστειεύεται.

Ο κοφτός ρυθμός του “My Wave” έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει πως ο ακροατής ακούει κάτι που θα συνεχίσει να είναι συναρπαστικό. Και μπορεί τα γκάζια να μειώνονται με το “Fell on Black Days”, αλλά ας βρεθεί κάποιος να ισχυριστεί πως το εν λόγω τραγούδι δε γαμεί. Ανάμεσα στα επόμενα πέντε τραγούδια, σίγουρα ξεχωρίζει το ομώνυμο. Σε αυτό το τραγούδι ο πρόωρα χαμένος Chris Cornell δείχνει τις απεριόριστες δυνατότητες της φωνής του. Ξεχωρίζει, όμως και το ανυπέρβλητο “Black Hole Sun”, ένα από τα εφιαλτικότερα τραγούδια του συγκροτήματος και ένα από τα πιο ενδεικτικά τραγούδια ολόκληρης της δεκαετίας του ’90. Το συγκεκριμένο τραγούδι άφησε εποχή, τόσο με τη μουσική του, όσο και με το video του. Αλλά ας μην υποτιμούμε και το ιδιόρρυθμο “Spoonman”.

Αυτό επέλεξαν οι ίδιοι οι Soundgarden  ως προπομπό του album τους, ένα σχεδόν μήνα πριν την έκδοση. Στη συνέχεια, η γλυκιά ηχορύπανση του “Limo Wreck” ταράζει τα αυτιά μας για έξι περίπου λεπτά. Ωστόσο, το υπέροχο “The Day I Tried to Live” έρχεται να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Το “Kickstand”, ένα από τα μικρότερα τραγούδια των Soundgarden, αποτελεί ένα άκρως ευχάριστο punk διάλειμμα, για να ακολουθήσει το απίστευτο “Fresh Tendrils”, ένα από τα καλύτερα τραγούδια του album.

Η μεγάλη αποκάλυψη, όμως, ακούει στο όνομα “4th of July”. Σίγουρα ένα από τα πιο αξιόλογα τραγούδια του συγκροτήματος ever. Η εν λόγω σύνθεση συνδυάζει ηχητική παραμόρφωση, στίχους και ατμόσφαιρα, με τρόπο που ελάχιστες φορές συμβαίνει στα χρονικά. Ακόμα και στην προτελευταία του κουβέντα, “Like Suicide”, το “Superunknown” δε μας αφήνει σε χλωρό κλαρί. Φαίνεται πως εκείνη την εποχή, η τετράδα από το Seattle είχε θέσει ως στόχο να μας ανακατέψει το μυαλό. Στο τέλος, το κατάφεραν με τρόπο που θα μας στιγμάτιζε για μια ολόκληρη ζωή…

Επιμέλεια: Φαίδωνας Κυτρίδης

Κατηγορία
TAGS
Κοινοποίηση
X