Η ελληνική μπάντα από το Νότο ξαναχτυπά με το τρίτο στουντιακό άλμπουμ “The truth”. Οι Beggar’s blues diary είχαν πολλά κρυμμένα χαρτιά στο ημερολόγιό τους και τα εμφάνισαν ένα-ένα με το καινούριο δίσκο που έχει από εκρηκτικά blues-boogie κομμάτια με Lemmy-κες καταρροές μέχρι και πιο αργά ρυθμικά τραγούδια που ισορροπούν τη καλή μετάβαση και ακρόαση του δίσκου. Μετά το “Pavement stories” (2009) και το “Back to basics” (2011) έρχεται η αλήθεια δια στόματος Beggar’s Blues diary και κάνω στον εαυτό μου την εύλογη ερώτηση…τελικά η αλήθεια δε κρύβεται στους Sex pistols;
Εναρκτήριο “The truth” η εισαγωγή καθώς και το ριφ της κιθάρας σου καρφώνεται στο μυαλό και δε το ξεχνάς με την καμία. “Wake me up cause I feel dead, wake me up my naked truth” και η αλήθεια είναι ότι ξυπνώντας μετά από ένα ύπνο δύο χρόνων, η αφύπνιση της αλήθειας ήρθε με πολύ μαεστρία να συμπληρώσει 11 tracks που η ποιότητα παραγωγής και η εκτέλεση δεν είναι για αυτή την χώρα, και αν ναι…για πολύ εκλεκτά αυτιά.
Το ελαφρώς Lemmy-punk-hard n roll “Not my war” μπαίνει τόσο δυναμικά που σε κάνει να πάρεις ανάλογο attitude και να κουνάς κεφάλι πάνω-κάτω ρυθμικά μέχρι να έρθει το “Ain’t no place to go” για να σε ξεκουράσει και να μπεις σε μια πιο blues mood αλλά όχι και τόσο χαλαρή καθώς κλιμακώνεται. Το πρώτο bourbon έχει αγγίξει την άκρη της γλώσσας και το τσιγάρο έχει ανάψει, η απόλαυση κλιμακώνεται με το ερωτικό rythm-country “I’m the one”. Σβήνεις φώτα και κλείνεις μάτια, ακούς την αισθησιακή μπαλάντα “Over me” και εισέρχεσαι ακόμα πιο βαθιά στον “βρώμικο” κόσμο των blues. Η ώρα έχει πάει περασμένα μεσάνυχτα “Let it go” άλλωστε είναι μόνο μερικά “Midnight blues” έτσι για να χαλαρώσεις και να απολαύσεις το ποτό σου. Μην ανησυχείς είναι “Just a tease”. Καθώς η νύχτα μικραίνει η εξομολογήσεις βγαίνουν στην επιφάνεια με το “Reconfessions” και συνειδητοποιείς ότι όλοι είναι σαν τον “Man of 2 faces”. Και αν η αλήθεια σου έπεσε σκληρή, βαριά, αποτρόπαια και δε μπορείς να την χωνέψεις, μη στεναχωριέσαι θα σου τραγουδήσουν ένα ορχηστρικό “Lullaby – New Dawn” γιατί αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα και ίσως η αλήθεια μετατραπεί από εφιάλτης στο υπέρτατο όνειρο!
Κείμενο: Christina Alossi
