Heaven Shall Burn: Heimat (Century Media 2025)

Οι Heaven Shall Burn (HSB) είναι μια γερμανική metalcore μπάντα από το ομοσπονδιακό κρατίδιο της Θουριγγίας. Η έμπνευση για τα κομμάτια τους συνήθως πηγάζει από καίρια θέματα, όπως οι πόλεμοι και η καταστροφή της φύσης.

Με γνώμονα τη βαθιά πολιτικοποιημένη σκέψη και κοινωνική ευαισθησία τους, παρουσιάζουν την ωμή πραγματικότητα μέσα από τη μουσική τους.

Και ειδικά τα τελευταία 12 χρόνια, αυτό γίνεται όλο και πιο διακριτό με το κάθε album που βγάζουν. Με ρίζες από το γερμανικό κρατίδιο όπου πλέον η ακροδεξιά επίσημα ηγείται, οι HSB αποφάσισαν ξανά να εκφραστούν ηχηρά.

Η ηχηρή αυτή έκφραση ξεκινάει με το όνομα του καινούργιου τους album, “Heimat”. Πρόκειται για μια γερμανική λέξη με αρκετές ερμηνείες, όπως γενέτειρα, πατρίδα ή και σπιτικό. Ιστορικά σαν λέξη έχει ταυτιστεί με τον ακραίο συντηρητισμό, λόγω της συχνής χρήσης της από άτομα με αυτές τις ιδεολογίες.

Το album ξεκινάει με το σύντομο ορχηστρικό “Ad Arma”. Η δραματική ατμόσφαιρα που δημιουργεί μας εισάγει με ωραίο τρόπο στο στυλ των επόμενων τραγουδιών.

Το αντιπολεμικό μήνυμα είναι ξεκάθαρο με το επικό “War Is The Father Of All”. Το ορχηστρικό στοιχείο και η χορωδία ακολουθούνται από επιθετικά riffs και φωνητικά.

Το επόμενο κομμάτι, “My Revocation Of Compliance”, χαμηλώνει λίγο τον επικό τόνο και μας προσφέρει μια πιο στάνταρ metalcore εμπειρία.

Γρήγορα, έντονα ντραμς και breakdowns και ένα όμορφο, τεχνικό σόλο κιθάρας. Οι στίχοι, χαρακτηριστικοί του γενικού ύφους των HSB, παραπέμπουν ξεκάθαρα σε πολιτική διαμαρτυρία και σταδιακή κοινωνική κατάρρευση.

Στο “Confounder”, οι HSB ξεκινάνε με ένα synth στοιχείο και συνεχίζουν με μελωδικά μεν, αλλά επιθετικά riffs. Το συναισθηματικό σόλο κιθάρας μαζί με το λυρικό περιεχόμενο του κομματιού προσδίδουν μία αίσθηση αλληλεγγύης στο album.

Το εμψυχωτικό “Empowerment” έχει δυνατή διπλή κιθάρα με σταθερή την ισορροπία μελωδικότητας και επιθετικότητας και ρυθμικά, έντονα ντραμς.

Η ταχύτητα και η ένταση αντικαθίστανται με τον αργό, μελωδικό ρυθμό του σιωπηλά αντιστασιακού “A Whisper From Above”. Παρά το ύφος του κομματιού, τα φωνητικά παραμένουν επιβλητικά.

Το δεύτερο μέρος του album ανοίγει πάλι με σύντομο ορχηστρικό κομμάτι, το “Imminence”.

Εδώ υπάρχει ένα πιο ambient και μυστήριο ύφος με ανατριχιαστικά βογκητά στο τέλος. Η εισαγωγή του βιολιού λογικά είναι και ωδή σε μια άλλη metal μπάντα, τους Imminence, που χρησιμοποιούν βιολί κατά κόρον.

Η ένταση επανέρχεται ταχύτατα με το αποφασιστικό “Those Left Behind”. Δυναμικά riffs, breakdowns και ντραμς, ενώ τα φωνητικά του Marcus παραμένουν γεμάτα οργή και πάθος σε όλο το κομμάτι.

Η μελωδικότητα παραμένει σε σύγχυση με την επιθετικότητα στα riffs του “Ten Days In May”. Ένα άψογο, άκρως συναισθηματικό σόλο αντιπροσωπεύει επάξια το ιστορικό βάθος του κομματιού για την τραγωδία στη Νότια Κορέα το 1980.

Η φωνή του Jesse (Killswitch Engage) στο “Numbered Days” δίνει μια φρεσκάδα καθαρών φωνητικών στο album.

Το γενικό ύφος όμως δεν αραιώνεται, λόγω εναλλαγών με τα brutal φωνητικά του Marcus και τα βαριά riffs και σόλο.

Το “Dora” ανοίγει με ακραία, ταχύτητα ντραμς μαζί με τα απειλητικά riffs που συνεχίζονται και ένα έντονο, τεχνικό σόλο.

Το συγκινητικό και αρχικά μελαγχολικό “A Silent Guard” σταδιακά μεταβαίνει σε ένα επικό κρεσέντο. Το κομμάτι συνδυάζει τέλεια τη μελωδικότητα με το δυναμισμό. Μαζί με το τρίτο ορχηστρικό “Inter Arma” δίνουν έναν ταιριαστό, γλυκανάλατο επίλογο στο album.

Παρότι δεν ανήκουν στο κύριο album, αξίζει να αναφερθούμε και στα τέσσερα bonus κομμάτια, παρά τη διαφορά στο μουσικό ύφος.

Στα γερμανόφωνα “Keinen Schritt Zurück”, “Schweineherbst”, “Eisenkopf” και “Destroy Fascism” οι punk και industrial πειραματισμοί είναι φανεροί. Όμως τα επιθετικά riffs, τα ρυθμικά και γρήγορα ντραμς, τα brutal φωνητικά και τα αντιφασιστικά μηνύματα παραμένουν σταθερές αξίες.

Το “Heimat” είναι ένα ολοκληρωμένο, επικό, προσεγμένο και πολιτικοποιημένο album που θα παραμείνει διαχρονικό για πολλούς λόγους.

Ενσωματώνει συμφωνικά στοιχεία και brutal φωνητικά, αλλά ανεβάζει αρκετά και το μελωδικό ήχο της μπάντας. Δεν αλλάζει ριζικά το στυλ τους. Το εξελίσσει με φυσικό τρόπο, προβληματίζοντας μας παράλληλα για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, αλλά και για αυτά που έπονται.

Βαθμολογία: 8/10
Κείμενο: Αλέξανδρος Ζωγραφάκης