Οι Domination Inc. είναι από τις σημαντικότερες, ανερχόμενες μπάντες του εγχώριου, μοντέρνου σκληρού ήχου. Με την έλευση του “Generation Hate” τη χρονιά που πέρασε, η διάκριση αυτή, έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρη. Το τρίο από την Αθήνα, απάντησε στις ερωτήσεις μας…
Στην παραγωγή του τελευταίου σας album με τίτλο “Generation Hate” αντιμετωπίσατε αρκετές δυσκολίες, κυρίως λόγω COVID. Αν μπορούσατε να γυρίσετε το χρόνο πίσω, θα κάνατε κάτι διαφορετικά, είτε στη δημιουργική διαδικασία είτε στο κομμάτι της διαχείρισης;
Άγγελος: Όχι, δεν νομίζω πως θα κάναμε κάτι διαφορετικά σε κανέναν τομέα και αυτό διότι κάθε album που κάνουμε είναι μια ειλικρινής αποτύπωση της περιόδου που το συνθέτουμε. Είναι το τι είμαστε, πως σκεφτόμαστε και το τι θέλουμε να εκφράσουμε εκείνη την περίοδο. Ο COVID ήταν μια ιδιαίτερη περίοδος για εμάς, καθώς μας έκοψε μια «φόρα» που είχαμε αποκτήσει.
Μόλις είχαμε γυρίσει από μια περιοδεία στην Ευρώπη, είχαμε κλείσει άλλες 3 περιοδείες σε ένα διάστημα 6 μηνών, είχαμε μόλις υπογράψει στην γερμανική SPV και ετοιμαζόμασταν να συνθέσουμε το νέο album. Ήταν μια σκοτεινή αρκετά περίοδος αφού αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε τα πάντα και να «ξαναρχίσουμε» πάλι από την αρχή. Από την άλλη όμως, όλες οι δυσκολίες αυτές, μας έκαναν να καταλάβουμε πόσο πολύ αγαπάμε την μουσική και αυτό που κάνουμε.
Από τότε που ξεκινήσατε μέχρι και σήμερα, τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που έχει αλλάξει περισσότερο στην ελληνική metal σκηνή και τι είναι αυτό που θα θέλατε εσείς περισσότερο να αλλάξει;
Άρης: Έχουν αλλάξει κυρίως οι μπάντες. Λίγες μπάντες που ξεκινήσαν ή ήταν ενεργές τότε, συνεχίζουν ακόμα ακάθεκτες ενώ έχουν δημιουργηθεί και πολλές καινούργιες. Αυτό που θα ήθελα να αλλάξει περισσότερο είναι γενικά η μουσική βιομηχανία στον ακραίο ήχο. Να υπήρχε ένας μηχανισμός από studio, festival, manager, μαγαζιά, music stores που να βοηθάνε τις μπάντες να εξελιχθούν, να μαθαίνουν, να παίρνουν εμπειρία και να βλέπουν ελπίδα, ώστε να ασχοληθούν και πιο σοβαρά.
Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά ταλαντούχα παιδιά και είναι κρίμα σιγά σιγά να τα παρατάνε και να ασχολούνται με άλλους κλάδους γιατί δεν βλέπουν μέλλον. Και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά από χώρες όπωσ είναι η Αγγλία όπου μπάντες με άτομα 18 χρονών παίρνουν εμπειρίες και συμβουλές που τους δίνουν όρεξη και κουράγιο, να συνεχίσουν και να δημιουργήσουν κάτι αξιοθαύμαστο.
Τι σημαίνει για εσάς πραγματική εξέλιξη σε μία μπάντα;
Θοδωρής: Για μένα πραγματική εξέλιξη σε μια μπάντα δεν είναι απλώς η τεχνική βελτίωση ή η αλλαγή ήχου, ίσως σίγουρα παίζουν και αυτά το ρόλο τους. Είναι το να καταφέρνεις σε κάθε φάση της ζωής σου, να βγάζεις τον πραγματικό σου χαρακτήρα μέσα από τη μουσική. Όσο μεγαλώνεις, βιώνεις διαφορετικές καταστάσεις, δυσκολίες και συνειδητοποιήσεις πως όλα αυτά οφείλουν να αποτυπώνονται ειλικρινά στο έργο σου.
Η εξέλιξη λοιπόν είναι άμεσα συνδεδεμένη με το ποιος είσαι και τι ζεις τη δεδομένη στιγμή. Δεν έχει νόημα να προσποιείσαι ή να ακολουθείς trends αν δεν σε εκφράζουν. Το σημαντικότερο είναι να είσαι αληθινός απέναντι στα συναισθήματά σου, να τα μετατρέπεις σε ήχο χωρίς φίλτρα και να αφήνεις τη μουσική να αντικατοπτρίζει την εσωτερική σου διαδρομή. Ουσιαστικά, να είσαι ο εαυτός σου και αυτό πιστεύω είναι και το πιο σημαντικό για έναν καλλιτέχνη, να είναι αληθινός.
«Πάντα προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι ουσιαστικό και αξίας, και να κάνουμε το κάτι παραπάνω».
Είστε γενικά τελειομανείς; Σας αρέσει να «κολλάτε» σε κάτι συγκεκριμένο για καιρό μέχρι να ακουστεί ακριβώς όπως θέλετε και να φτάσει κάποια στάνταρ που έχετε θέσει ή προτιμάτε μια πιο χαλαρή, δημιουργική ελευθερία;
Άγγελος: Ναι, πιστεύω πως είμαστε τελειομανείς, όχι όμως γιατί έχουμε αυτό το χαρακτηριστικό σαν άτομα, αλλά γιατί το να συνθέτουμε μουσική και να αφιερώνουμε χρόνο στο studio είναι κάτι το οποίο μας γεμίζει. Πάντα προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι ουσιαστικό και αξίας, και να κάνουμε το κάτι παραπάνω. Γράφουμε μουσική πρώτα για εμάς και για αυτό λειτουργούμε και με αυτό τον τρόπο.
Πάντα ο σκοπός μας είναι ίδιος. Μια ειλικρινής χωρίς μάσκες αποτύπωση του ποιοι είμαστε εκείνη την περίοδο. Γι’ αυτό τον λόγo αφιερώνουμε όσο χρόνο χρειαστεί στο studio έτσι ώστε αυτό που ακούμε να μας αντιπροσωπεύει. Άλλες φορές αυτό έρχεται πιο γρήγορα, άλλες φορές όχι.
Ποια live σας απολαμβάνετε περισσότερο όταν παίζετε; Σε κλειστά venues ή σε πολύ μεγάλα, όπως στο Wacken;
Άρης: Εμένα μου αρέσουν τα πολύ μεγάλα γιατί συνήθως οι συνθήκες είναι καλύτερες: μεγαλύτερη σκηνή, καλύτερο ηχοσύστημα κλπ. Επίσης, πέρα του Wacken δεν έχουμε παίξει σε άλλο τόσο μεγάλο live οπότε είναι ένα ανεκπλήρωτο όνειρο ακόμα. Τέλος, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να μαθευτεί η μουσική σου και να συνδεθεί με αυτή. Από την άλλη, μου αρέσουν όμως και τα μικρά live, όπου είναι πιο οικογενειακή η ατμόσφαιρα.
«Όσο περισσότερες φορές ανεβαίνεις στη σκηνή και όσο περισσότερα απρόοπτα αντιμετωπίζεις τόσο μαθαίνεις να ελέγχεις το άγχος σου».
Πως έχετε μάθει να διαχειρίζεστε το άγχος του να ανέβεις σε μια σκηνή να παίξεις μουσική; Έχετε κάποια ιδιαίτερη backstage «τελετή» πριν βγείτε να παίξετε;
Θοδωρής: Η διαχείριση του άγχους έρχεται κυρίως μέσα από τα ίδια τα live. Όσο περισσότερες φορές ανεβαίνεις στη σκηνή και όσο περισσότερα απρόοπτα αντιμετωπίζεις τόσο μαθαίνεις να ελέγχεις το άγχος σου. Κάθε δυσκολία γίνεται μάθημα που με τον καιρό γίνεσαι καλύτερος στην καταπολέμηση του άγχους. Εν τέλη, πιστεύω πως ακόμα και μπάντες με χιλιάδες εμφανίσεις συνεχίζουν να νιώθουν αυτή την ένταση πριν βγουν στο stage.
Και ίσως αυτό είναι το υγιές της υπόθεσης καθώς δείχνει ότι σε νοιάζει, δείχνει ότι είσαι έτοιμος να μπεις σε μάχη. Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη τελετή στο backstage. Το σημαντικό είναι να χαρείς τη στιγμή, αυτά τα 45 λεπτά ή όσο διαρκεί το σετ σου σαν να είναι τα τελευταία σου.
Τι είναι αυτό που συνήθως σας καταναλώνει τον περισσότερο χρόνο στη δημιουργική διαδικασία;
Άγγελος: Νομίζω αυτό διαφέρει κάθε φόρα. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι όλα θέλουν πολύ χρόνο. Η σύνθεση, η ηχογράφηση, το να γράψεις τις σκέψεις σου σε χαρτί, κ.λπ., είναι μέρος της δημιουργικής διαδικασίας που είναι αρκετά χρονοβόρα. Άλλες φορές βγαίνουν ποιο εύκολα, άλλες χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Κάθε φορά είναι διαφορετική.
Έχετε κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες που ακούτε και θα τους χαρακτηρίζατε ως «ένοχες απολαύσεις»;
Άρης: Όχι. Δεν υπάρχει κάποια μπάντα που να «ντρέπομαι» που ακούω.
Έχετε δηλώσει ότι θα θέλατε κάποια στιγμή να συνεργαστείτε με άτομα από την παγκόσμια metal σκηνή, όπως ο Greg Puciato (The Dillinger Escape Plan, Better Lovers) ή ο Phil Bozeman (Whitechapel). Έχετε κάποιους άλλους καλλιτέχνες υπόψη με τους οποίους θα θέλατε να συνεργαστείτε;
Θοδωρής: Πολύ δύσκολη ερώτηση γιατί ειλικρινά θέλουμε να έχουμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε με πάρα πολλούς ανθρώπους. Ιδανικά, θα ήθελα να είχαμε την ευκαιρία να δουλέψουμε με τον Prince όσο τρελό και να ακούγεται. Ήταν ένας καλλιτέχνης με απίστευτη πολυπλευρικότητα, τεράστια δημιουργικότητα και απόλυτο έλεγχο στον ήχο και την ταυτότητά του. Η αισθητική του, η αυτοπεποίθηση και η ικανότητά του να γράφει διαχρονικά κομμάτια τον κάνουν για εμένα και για τα παιδιά σημείο αναφοράς στη μουσική.
Δυστυχώς δεν βρίσκεται πια μαζί μας οπότε σήμερα θα θέλαμε σίγουρα μια συνεργασία με τον Sergio Pizzorno των Kasabian γιατί έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να χτίζει riffs που είναι ταυτόχρονα ωμά και μελωδικά καθώς και είναι από τους πρώτους που στο ροκ του 21ου αιώνα έκανε τρελή δουλειά στο sound design και στο πώς πρέπει ένα κομμάτι να έχει spacing και ανάσες. Επίσης, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να συνεργαστούμε με τον Joe Talbot των Idles λόγω της έντασης, της ειλικρίνειας και της κοινωνικής φόρτισης που φέρνει στους στίχους και την ερμηνεία του. Α και η τρελή αγγλική προφορά του που δίνει «αλητεία» και χαρακτήρα σε ό,τι και να πει.
Πέρα από τη μουσική, υπάρχει κάτι άλλο με το οποίο ασχολείστε συχνά και σας γεμίζει;
Άγγελος: Η αλήθεια είναι πως όχι. Ως μικρή μπάντα δεν μπορούμε να ζήσουμε από την μουσική, και αφιερώνουμε στην μουσική άπειρο χρόνο. Είναι το κομμάτι της δημιουργικής διαδικασίας που θέλει πολύ χρόνο όπως και οι πρόβες, αλλά είναι και όλα τα άλλα που χρειάζονται όπου αναγκαζόμαστε να τα κάνουμε εμείς οι ίδιοι, καθώς δεν μπορούμε να έχουμε κάποιους ανθρώπους να δουλεύουν μαζί εμάς.
Έτσι αναγκαζόμαστε να κάνουμε όλα τα social media εμείς, την δουλειά του manager εμείς, κλπ κλπ, και όπως καταλαβαίνεις αυτά «τρώνε» άπειρο χρόνο. Βέβαια, στο χρόνο που μένει, αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε και άλλες δουλειές, ώστε να μπορούμε να συντηρούμε και εμάς ατομικά αλλά και την μπάντα. Οπότε δεν μένει χρόνος για τίποτα άλλο.
Τι άλλο μπορούμε να αναμένουμε από τους Domination Inc. μέσα στο 2026 και γενικά μέσα στα επόμενα χρόνια; Διαπιστώνουμε βέβαια από πρόσφατα stories στα social media μέσα από studio, πως κάτι ετοιμάζετε για το άμεσο μέλλον… Υπάρχει κάτι συγκεκριμένο για το οποίο είστε πολύ ενθουσιασμένοι και θα θέλατε να μοιραστείτε;
Άρης: Με το “Generation Hate” καταφέραμε να υπογράψουμε με την Αμερικάνικη εταιρεία Seek and Strike, η οποία θα κυκλοφορήσει και τα επόμενα album. Αυτό μας δίνει μια σταθερότητα και την δυνατότητα να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο στην μπάντα, γλιτώνοντας χρόνο από το να ψάχνουμε εταιρεία ή τρόπο να κυκλοφορήσουμε τον δίσκο μας.
Οπότε, έχουμε ήδη ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις του επόμενου δίσκου στο Devasoundz Studios, το οποίο θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2026. Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι με το αποτέλεσμα μέχρι στιγμής και ανυπομονούμε να το μοιραστούμε με όλους. Μέχρι να κυκλοφορήσει θα ανεβάζουμε stories και reels με snapshots και hints από τα κομμάτια. Μπορείτε να μας ακολουθήσετε στα social media (@dominationinc.official – Instagram, YT, Spotify, Tiktok κλπ.) για να δείτε όλο το process.
Έχετε ήδη σκεφτεί το concept του επόμενου album σας, είτε θεματικά είτε μουσικά; Αν ναι, μπορείτε να μας δώσετε μια μικρή επίγευση για το τι να περιμένουμε;
Θοδωρής: Ναι είμαστε ήδη σε διαδικασία ηχογράφησης του επόμενου album, όπως είπε και ο Άρης. Αυτό που μπορώ σίγουρα να πω είναι ότι θα πρόκειται για ένα βιωματικό και απόλυτα ειλικρινές έργο, που πηγάζει από την καθημερινότητα και τα προβλήματα που βιώνουμε σαν άνθρωποι. Θα αγγίζει καταστάσεις πραγματικές, χωρίς υπερβολές και φίλτρα. Παρ’ όλα αυτά, μέσα από αυτή τη διαδικασία θέλουμε να δίνει και μια αίσθηση χαράς και ελπίδας, μια δύναμη να συνεχίσεις και να είσαι καλά με τον εαυτό σου, όπως και αν είσαι.
Για το τέλος της συνέντευξης, θα θέλαμε να μοιραστείτε κάτι με τους αναγνώστες. Ένα μήνυμα, οτιδήποτε θέλετε εσείς.
Ευχαριστούμε πολύ για την ωραία κουβέντα Αλέξανδρε, και ευχαριστούμε πολύ όλους εσάς που διαβάσατε την συνέντευξη αυτή. Να μην φοβάστε να είστε ο εαυτός σας και να είστε ειλικρινής με τον εαυτός σας. Τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Sawbiz.gr για την φιλοξενία.
Επιμέλεια Ερωτήσεων: Αλέξανδρος Ζωγραφάκης
