Sunlight: My Own Truth (Metal Scrap Records 2015) Εκτύπωση

Sunlight_-_My_Own_TruthΤο album “My own truth” αποτελεί το ντεμπούτο των Sunlight. Πρόκειται για μία δουλειά σαράντα περίπου λεπτών που σίγουρα θα ενθουσιάσει τους οπαδούς του είδους. Το θέμα είναι “ποιου είδους;”. Όσοι από εσάς γουστάρουν πιο flat ήχους, δηλαδή ήχους που συνδέονται περισσότερο με punk, stoner, sludge, garage συγκροτήματα, θα λάβετε μάλλον απογοήτευση ακούγοντας τους Έλληνες Sunlight. Αλλά όσοι από εσάς αρέσκονται στο hard rock, στο power metal και, γενικότερα, σε πιο επικές προσεγγίσεις της “σκληρής” μουσικής, ενδέχεται να ενθουσιαστείτε. Διότι οι Sunlight καταφέρνουν με απόλυτα δεμένο τρόπο να συνδυάσουν στοιχεία από hard rock, heavy metal και (επικής χροιάς) thrash. Ο καλύτερος τρόπος για να αποδειχθούν τα παραπάνω είναι το άκουσμα του πρώτου κιόλας τραγουδιού του album. Το λένε “Back to life” και συμπυκνώνει στα πέντε λεπτά του όλα εκείνα που οι Sunlight μπορούν να επιτύχουν. Με μια παραγωγή δυνατή σα βράχο, με μια πληθωρικότητα στα μουσικά όργανα, με εναλλαγές ταχυτήτων, αλλά και με ένα φινάλε που θυμίζει κλείσιμο συναυλίας, πείθει σχετικά με τη σοβαρότητα των μελών του συγκροτήματος, αλλά και σχετικά με την προσοχή που έχουν δώσει στο αποτέλεσμα της μουσικής τους. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και το δεύτερο τραγούδι του δίσκου, το οποίο είναι προτιμότερο να σας ταξιδέψει, παρά να σας φέρει στο νου κάποια γνωστή μάρκα ποτού... Τα πράγματα ηρεμούν κάπως, όταν φτάσει η ώρα του ομώνυμου τραγουδιού, που σε πολλούς θα θυμίσει παλιές, καλές εποχές των Helloween. Σαφώς εντονότερο συναισθηματικά, μάλλον θα κατακτήσει υψηλή θέση στην προτίμηση των ακροατών που θα αγαπήσουν το συγκρότημα. Αξιοσημείωτο είναι το σόλο με τα keyboards, που δίνει μια progressive 70s αισθητική στο τραγούδι. Αλλά και το πιο παιχνιδιάρικο “Eastern train” θα φέρει στο νου την εποχή των 70s. Είναι το πιο rock 'n' roll τραγούδι του album, πράγμα που γίνεται ολοφάνερο από το κιθαριστικό του σόλο, αλλά και από το ίδιο το rhythm section. Φυσικά, μη φανταστείτε ότι θα ακούσετε το “Going to Brazil” των Motörhead, διότι τα drums και τα φωνητικά κρατούν τα χαλινάρια κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οποιοσδήποτε ακροατής να είναι πάντα σίγουρος ότι έχει να κάνει με μια metal μπάντα. Επιστροφή στους συναισθηματικούς τόνους με το “When I see you”. Ένα ερωτικό τραγούδι, από αυτά που συχνά συναντάμε στη metal μουσική. Αρκετά προβλέψιμο, αλλά με ωραίο ρυθμό και με αρκετές προοπτικές να γίνει αγαπημένο αρκετών ερωτευμένων οπαδών. Ακριβώς αντίθετη είναι η ψυχολογία του αρκετά επιθετικού (για τα δεδομένα του group) “Earthquake”. Εδώ, η φωνή του frontman ξεφεύγει αρκετά από τα επικά πρότυπα των μέχρι ώρας τραγουδιών, δίνοντας έναν πιο Ozzy τόνο στο συγκεκριμένο τραγούδι. Βέβαια, τα backing vocals, καθώς και το στυλ του κιθαριστικού σόλο μας υπενθυμίζει τι τύπου συγκρότημα ακούμε. Και ενώ περιμένουμε το “Rocking all around” (λόγω ονόματος) να είναι άλλο ένα “διάλειμμα”, όπως το προαναφερθέν “Eastern train”, πέφτουμε έξω. Κλασικό metal, τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά. Αποτελεί την κατάλληλη προετοιμασία για το προτελευταίο “Struggle for deliverance”, μια αληθινή metal περιπέτεια με πολεμιστές αρχαίων αιώνων, αποφασισμένους να πολεμήσουν για την απελευθέρωση των ανθρώπων από το τέρας του πόνου και της αδικίας. Το πρώτο album των Sunlight ολοκληρώνεται με το “Lonely man's song”, ένα ακόμα ερωτικό τραγούδι που βασίζεται περισσότερο στα φωνητικά, στο πιάνο και στο βιολί, το οποίο αναλαμβάνει και το σόλο αργότερα. Χρειάζονται πάνω από δυόμιση λεπτά για να ακουστούν τα γνώριμα ροκ όργανα, κλείνοντας το “My own truth” με το χαρακτηριστικό metal τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε.

Κείμενο: Φαίδων Κυτρίδης

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας