Adolf Plays The Jazz: Tinder (Self Released 2015) Εκτύπωση

Οι Adolf Plays the Jazz είναι μια post - rock / shoegaze κολεκτίβα (χωρίς συγκεκριμένη σύνθεση) που σχηματίστηκε στην Αθήνα το 2002, αν και το πρώτο τους κομμάτι “frank zappa needs haircut” βγήκε με το όνομα τους το 1998. Η πρώτη τους κυκλοφορία έρχεται το 2005 με το EP “Cognac or brandy” για να ακολουθήσει ακόμη ένα EP με ακυκλοφόρητα κομμάτια με τον τίτλο “Muzzle the birds” . Το 2006, κυκλοφορεί το πρώτο τους album “Art brokolo” καθώς και η συλλογή τους “Another slice ?” και την επόμενη χρονιά ένα ακόμη EP “Μelt” και το δεύτερο τους album “Day 4 | urban fiction part 1” με το “Μelt” να είναι σαφώς πιο ηλεκτρονικό.

Το  “Tinder” είναι το  5ο προσωπικό τους άλμπουμ και κυκλοφόρησε στις 3 Απριλίου αρχικά  σε ψηφιακή μορφή και θα ακολουθήσει και η κανονική του κυκλοφορία. Η ηχογράφηση και παραγωγή του έγινε στο διάστημα 2013-2015 από το Vic Karamanis. Το άλμπουμ  στηρίχτηκε από τους οπαδούς της μπάντας μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας indiegogo και είναι διαθέσιμο για δωρεάν download από τη σελίδα της μπάντας στο bandcamp όπως και  όλο το υπόλοιπο υλικό τους από τη σελίδα τους στο διαδίκτυο http://adolfplaysthejazz.weebly.com.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει 9 τραγούδια με τo ατμοσφαιρικό “Woven Cloud” να κάνει την ιδανική εισαγωγή με ένα ιδανικό συνδυασμό σκοτεινών κιθαριστικών riffs με πνευστά που στο τέλος του δίνει μια ονειρική κορύφωση. Στο “Care” καταλαβαίνεις ότι οι Swans και οι Mogwai τους έχουν επηρεάσει περισσότερο από κάθε άλλη μπάντα στη σύνθεση αλλά και στην εκτέλεση των τραγουδιών τους ενώ στο “Tendency to Fall” δείχνουν την πιο δυναμική πλευρά τους σε ένα 12λεπτο κομμάτι με εναλλαγές στο ρυθμό και ηχητικά κινηματογραφικά samples που σε κρατάει κυριολεκτικά στην τσίτα.

Ήρεμη δύναμη το “Panik” που θα μπορούσε να είναι κάποια από τις πειραματικές ορχηστρικές συνθέσεις του Θανάση Παπακωνσταντίνου ενώνεται με γέφυρα κάποια κινηματογραφικά αποσπάσματα αρμονικά με το “Natural Born Manic” πριν οι κιθάρες το απογειώσουν και το μετουσιώσουν σε ένα post-rock δυναμίτη. Το “Words” συνεχίζει αυτό που ξεκίνησε το “Tendency to Fall” αλλά με ακόμη πιο στομφώδη τρόπο (στο πιο “Swans” κομμάτι τους μάλλον...) για να κλείσει το άλμπουμ με το 26λεπτο (!!!) “Collapse” που είναι τελικά πολλά τραγούδια σε ένα αλλά με ένα τέτοιο τρόπο μπλεγμένα που δεν μπορεί να τα ξεχωρίσει ακόμη και το πιο έμπειρο μουσικό αυτί.

Στην πιο ώριμη κυκλοφορία τους μέχρι σήμερα, δε μένουν ανεπηρέαστοι από τους δύσκολους καιρούς που ζούμε χωρίς τάσεις ανακύκλωσης αλλά πάντα με μια φρέσκια εκδοχή για το post-rock/shoegaze, οι Adolf plays the jazz είναι τελικά μια από τις λίγες εγχώριες μουσικές κολεκτίβες που παραμένουν πιστές στις αρχές τους και έχουν πάντα κάτι ενδιαφέρον να παρουσιάσουν.

Κείμενο: Θωμάς Παπάς

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας