Mother Of Millions: Human (Turkey Vulture Records 2014) Εκτύπωση

Η μάνα των εκατομμυρίων. Πολλές και δύσκολες ερμηνείες μπορεί να πάρει. Να είναι η φύση; Η Γη; Η θάλασσα; Η βασίλισσα των μυρμηγκιών που έχει ξεγοφιαστεί από το πολύ το «απαύτωμα» με τους στρατιώτες και κάνει αβέρτα καμιά εκατοστή παιδιά τη μέρα; Μπα, είναι πιο απλά τα πράγματα. Το “Mother of Millions” είναι η ονομασία ενός φυτού, τόσο τοξικού που κάποτε, σύμφωνα με το Wikipedia, 125 βόδια πέθαναν μετά από κατανάλωσή του. Να φανταστείτε ότι έχει ανακηρυχτεί σε κλάση επικινδυνότητας 3 και 4 που σημαίνει ότι το καταστρέφουν με την πρώτη ευκαιρία. Κάτι σε “seek and destroy” δηλαδή. Ούτε ο Godzilla τέτοιο τρόμο. Και είναι ένα ωραίο φυτούλι ρε γαμώτο, έτσι με λουλουδάκια και χρωματάκια. Τέλος πάντων.

Το συγκρότημα που αυτοβαφτίστηκε με το συγκεκριμένο όνομα δεν είναι τοξικό, ούτε θα χρειαστεί να πυροβολήσετε το στερεοφωνικό σας για να προλάβετε τα χειρότερα. Πρόκειται για μια ομάδα Ελλήνων μουσικών με αγνές προθέσεις, χωρίς παρενέργειες, μιας και οι καλλιτεχνικές καταβολές τους αποσαφηνίζονται πλήρως με το πάτημα του play. Θα τους κατατάξω σαφώς στο progressive και θα πω το κλασικό κλισέ, «αν και αυτό το θέμα με τις ταμπέλες δεν είναι καλό, μπλα, μπλα, μπλα». Όλοι πλέον μπορούν να μπουν κάτω από μια (μακροσκελή) ταμπέλα και οι ΜοΜ (όχι η μονάχους – μονάχους) μπορούν ίσως να επινοήσουν μια για τους εαυτούς τους. Για παράδειγμα εγώ θα τους κατέτασσα στο «έξυπνο progressive με πρωτότυπα στοιχεία και βάση το Tool-Pain of Salvation πρότυπο με ιδιόμορφο και προσωπικό ηχόχρωμα». Ε, αυτή είναι ταμπέλα τώρα, όχι χαζομάρες. Την βάζεις έξω από το μαγαζί και συρρέουν τα πλήθη.

Για να σοβαρευτούμε θα πω πως ο ήχος τους κυμαίνεται γύρω από τον γνώριμο των Poem, των οποίων ο τραγουδιστής χαρίζει την φωνή του στο Human, δοκιμάζει περίεργες και ασύμβατες μελωδίες πάντα στα πλαίσια ενός heavy αλλά βατού συνόλου. Δεν θα δείτε το παλαβό progressive με τα υπερτεχνικά σημεία και τα πονοκεφαλιασμένα σόλο, αλλά θα ακούσετε μεστές συνθέσεις γεμάτες νόημα και μελωδία. Αυτό δεν σημαίνει πως υστερούν στις εκτελέσεις. Κάθε άλλο μάλιστα. Οι εναλλαγές θα ικανοποιήσουν κάθε οπαδό της σκηνής, στοχεύοντας στην μουσικότητα κι όχι στον εντυπωσιασμό. Αρκετό groove χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο μέρος των κομματιών, με θέματα κοντά στην νοοτροπία των Tool και των πρώιμων Pain of Salvation. Πράγμα που σημαίνει βαρύ παίξιμο, αλλά και άκρως μελωδικό. Υπάρχουν σημεία που τα ακουστικά μέρη ξεδιπλώνονται πανέμορφα ενώ πολλές φορές τα samples δίνουν μια ώθηση που παραπέμπει σε πιο avant-garde αισθητική.

Εντυπωσιάστηκα στο ρεφραίν του “Propaganda Techniques” με την φωνητική μελωδία που φανερώνει συνθετική ευφυΐα και εκτελεστική δεινότητα στο λαρύγγι, παραπέμποντας σε φόρμες με παραδοσιακό ή και ανατολίτικο (κι εμείς εκεί ανήκουμε άλλωστε) χαρακτήρα. Κάτι που φαίνεται και σε περισσότερα κομμάτια χαρίζοντας εξαιρετικές στιγμές, αν και τα κύρια στοιχεία «περιορίζονται» στο γνώριμο metal ύφος. Εκπληκτικό το “Fire” το οποίο μάλιστα συμπεριελήφθη σε συλλογή νέων και υποσχόμενων συγκροτημάτων, της βρετανικής έκδοσης του Terrorizer. Επίσης, ένα από τα βασικά προσόντα του δίσκου είναι και η δυσεύρετη για progressive άκουσμα ευκολία με την οποία ρέει. Κι αν ο ακροατής αποφασίσει να εμβαθύνει θα ανακαλύπτει καινούρια πράγματα, που ταιριάζουν περισσότερο στον prog χαρακτήρα που θέλουν να χτίσουν.

Αυτά λοιπόν για άλλη μια ελληνική προσπάθεια της οποία το αποτέλεσμα εδραιώνει ακόμα περισσότερο την άποψη πως σαν μεταλλομάνα τείνουμε να γίνουμε η μουσική Σκανδιναβία του Νότου. Κι αυτό γιατί συνολικά το Human αποτελεί έναν ποιοτικότατο δίσκο και εντυπωσιακό ντεμπούτο για μια μπάντα που δοκιμάζει την μουσική τύχη της σε βαθειά αλλά γνώριμα νερά. Αυτά που κρύβουν μαγευτικούς βυθούς για τους τολμηρούς βουτηχτάδες.

Κείμενο: Βασίλης Μπακογιάννης

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας