Foo Fighters @ Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, Αθήνα 10/07/2017 PDF Εκτύπωση E-mail
Τρίτη, 11 Ιούλιος 2017 12:55

foo-4069_h

Τη Δευτέρα που μας πέρασε, γράφτηκε ιστορία. Ένα από τα παγκοσμίου φήμης συγκροτήματα, από αυτά που δυστυχώς, λόγω του απαγορευτικού τους (για τα οικονομικά δεδομένα της Ελλάδας) budget, δεν είχαν έρθει ποτέ, πραγματοποίησαν για πρώτη φορά συναυλία στην Αθήνα. Μια συναυλία που έγινε στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής ‘Landmarks Live In Concert’, όπου μεγάλα συγκροτήματα και καλλιτέχνες, πραγματοποιούν εμφανίσεις σε μνημειώδεις τοποθεσίες ανά τον κόσμο. Έτσι λοιπόν, για πρώτη φορά σε μια ιστορική και ιερή τοποθεσία, όπως είναι το αρχαίο θέατρο του Ηρώδειου, είχαν την τύχη 5000 περίπου θεατές να γίνουν μάρτυρες ενός εγχειρήματος, που δεν είχε ξανασυμβεί στο παρελθόν. Κάποιοι βέβαια, μπορεί να σκεφτείτε, πως ροκ σχήματα και καλλιτέχνες, είχαν εμφανιστεί σε εκείνο το μέρος, με τους Jethro Tull και τον Sivert Høyem να μου έρχονται αμέσως κατά νου. Ωστόσο - κακά τα ψέματα - κανείς από τους δύο δεν μπορεί να συγκριθεί σε δυναμικότητα (ειδικά λόγω των decibels), με τους Foo Fighters. Είναι αξιοπρόσεκτο το γεγονός πως η πολιτεία αποφάσισε να παραχωρήσει τον χώρο για μια ροκ συναυλία αυτού του βεληνεκούς, αλλά κάποια στιγμή, σίγουρα, μια περίπτωση σαν αυτή θα συνέβαινε. Για τα πάντα υπάρχει μια πρώτη φορά…

FF_10-07-2017_h1

Λίγο μετά τις 9:00 λοιπόν, εμφανίζεται πάνω στη σκηνή ο οικοδεσπότης και γνωστός ως ντράμερ των Red Hot Chili Peppers, Chad Smith. Χωρίς να κάνει μεγάλη εισαγωγή, παρουσίασε στο κοινό το συγκρότημα, όπου ωστόσο στην αρχή εμφανίστηκε μονάχα ο Dave Grohl. Αφού χαιρέτησε το κοινό, δηλώνοντας πως είναι μια μεγάλη εμπειρία να παίξουν σε έναν χώρο όπως το Ηρώδειο, ξεκίνησε παίζοντας το ‘Times Like These’, συνοδευόμενος λίγο αργότερα από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, που είχαν, εν τω μεταξύ, εμφανιστεί πάνω στη σκηνή.

FF_10-07-2017_h2

Λίγο αργότερα, το συγκρότημα ερμήνευσε τα ‘All My Life’, ‘Learn To Fly’, ‘The Pretender’ και ‘Cold Day In The Sun’, για να πάρει σειρά ένα νέο τραγούδι, το ‘La Dee Da’. Από εκεί, συνέχισαν με τα ‘Walk’ και ‘These Days’ από το ‘Wasting Light’ (2011) και ακολούθησε το ‘My Hero’ από το ‘The Colour And The Shape’ (1998). Κάπου εκεί, ο Grohl καλεί την μικρή του κόρη πάνω στη σκηνή, όπου με τη βοήθεια του ντράμερ, Taylor Hawkins, έπαιξε τα τύμπανα σε μια διασκευή του ‘We Will Rock You’ των Queen. Στη συνέχεια, ερμήνευσαν το ‘Dirty Water’ από το επερχόμενο ‘Concrete And Gold’ και ακολούθησε το ‘This Is Α Call’, που ήταν και το μοναδικό τραγούδι που έπαιξαν από το πρώτο τους άλμπουμ. Άμεση επιστροφή στο ‘Wasting Light’ με τα ‘Arlandria’ και ‘Rope’ και, ακολούθως, ένα ολοκαίνουριο τραγούδι, που είχαμε την τιμή να ακούσουμε για πρώτη φορά παγκοσμίως, το ‘Arrows’. ‘Monkey Wrench’ ήρθε στη συνέχεια, μέσα από το ‘The Colour And The Shape’, καθώς και το ‘Sunday Rain’ μέσα από το νέο τους άλμπουμ. Για το κλείσιμο της βραδιάς, οι Foos έπαιξαν, όπως ήταν αναμενόμενο, το ‘Best Of You’, όπου ο κόσμος δεν σταματούσε να τραγουδά, το τελευταίο τους single με τίτλο ‘Run’ και, βεβαίως, το κλασικό τραγούδι που πάντοτε κλείνει τις εμφανίσεις τους, ‘Everlong’.

FF_10-07-2017_h3

Θα έμοιαζε κάπως cliché να γράψω το αυτονόητο, πως δηλαδή «οι Foo Fighters, απέδωσαν τα αναμενόμενα και δικαιολόγησαν τη φήμη και την κλάση τους». Εξάλλου, είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι από σας που δεν κατάφεραν να βρεθούν στη συναυλία, έχετε σίγουρα δει τα αμέτρητα βιντεάκια, που έχουν ανέβει στο YouTube, για να το συμπεράνετε και μόνοι σας. Προσωπικά, αισθάνομαι τυχερός που κατάφερα να βγάλω εισιτήριο για τη συναυλία αυτή, δεδομένου πως και τα 5000 περίπου μαγικά χαρτάκια, «έκαναν φτερά» σε λιγότερο από δύο ώρες από την στιγμή της ηλεκτρονικής διάθεσης τους. Ας ελπίσουμε μονάχα να συμβεί αυτό που μας υποσχέθηκε ο Grohl, λίγο πριν μας αποχαιρετήσει. Να μας ξανάρθουν δηλαδή, σε λιγότερο από 22 χρόνια, για μια συναυλία. Όποτε συμβεί κάτι τέτοιο, σίγουρα θα πρέπει να γίνει σε κάποιο μεγαλύτερο χώρο, καθώς αρκετοί ήταν αυτοί που δεν κατάφεραν να τους απολαύσουν. Όσο πιο σύντομα, τόσο το καλύτερο!

Ανταπόκριση: Πέτρος Μελίδης

Φωτογραφίες: Cristina Alossi

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας