Collapse//Rebuild: Fail Again, Fail Better (Fluttery Records 2015) PDF Εκτύπωση E-mail

Οι Collapse.Rebuild. είναι μια ορχηστρική post- rock μπάντα που σχηματίστηκε στο Μιλάνο στα τέλη του 2012 από τους κιθαρίστες Stefano και Simone. Οι πρώτες τους συναυλίες ήταν μόνο για γνωστούς και φίλους, αλλά στην πορεία διαπίστωσαν ότι οι συνθέσεις τους ήταν αξιόλογες οπότε αναζήτησαν τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, ξεκινώντας με τον μπασίστα τους Paul. Με το drummer, τα πράγματα ήταν λίγο πιο πολύπλοκα μιας και χρειάστηκαν πολλές δοκιμές για να βρουν τελικά τον drummer τους Peppe. Το μόνο που έμενε ήταν να ονομάσουν το σχήμα – κάτι που τελικά εμπνεύστηκαν από ένα tattoo στο δεξί μπράτσο του Stefano που απεικόνιζε ένα σπασμένο τοίχο με ανατέλλοντα ήλιο στο βάθος και τις λέξεις COLLAPSE και REBUILD εκατέρωθεν. 

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους περιοδείας στην Ιταλία, ηχογράφησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ "Fail Again, Fail Better" το οποίο και τελικά κυκλοφόρησαν στις 1 Ιουλίου σε ΗΠΑ, Καναδά και Ευρώπη από την Fluttery Records. Ο τίτλος προήλθε από τη ρήση του γνωστού και μη εξαιρετέου Samuel Beckett: "Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better" που ταιριάζει απόλυτα στην φιλοσοφία της μουσικής τους.

Οι ίδιοι περιγράφουν τις συνθέσεις τους σα μια φωτογραφία που εμπεριέχει τα συναισθήματα που έχουν στο δεδομένο χωροχρόνο με αποτέλεσμα τελικά η μουσική τους να είναι ένα μωσαϊκό που θα βρεις μέσα του στοιχεία από post-rock μέχρι jazz ακόμη και punk. Σίγουρα, η θετική ενέργεια καθώς και η ελευθερία ξεχειλίζουν στον τρόπο που προσεγγίζουν τη μουσική με μια αφοπλιστική απλότητα στις συγχορδίες που τη συνθέτουν.

Το 'The Moon Is a Rainy Place (Part 1)' ανοίγει μελωδικά το άλμπουμ δείχνοντας από την πρώτη κιόλας νότα πόσο επηρεασμένοι είναι από τους Mogwai κυρίως από τη νωχελικότητα αλλά και το crescendo που την ακολουθεί με το 'Ode To Q' να μην ξεφεύγει από το ίδιο μοτίβο με τη διαφορά ότι οι κιθάρες και τα drums κινούνται στα όρια ακόμη και του post- metal. Το 'Paul Killed Laura Palmer' είναι το πιο “πιασάρικο” του άλμπουμ (προσωπικά μου θύμισε τους αγαπημένους μου Maybeshewill....) με μια άπταιστη μελωδία και μια αυτοτέλεια που θα το έκανε αποδεκτό και από οπαδούς και άλλων μουσικών δογμάτων. Στο 'In the Haze', χαμηλώνουν την ένταση για να μας δείξουν την πιο ατμοσφαιρική πλευρά της μουσικής τους με εξαίρεση το crescendo στο τελευταίο του δίλεπτο. Το άλμπουμ κλείνει όπως ανοίγει όσον αφορά τον τίτλο μόνο μιας και το 'The Moon Is a Rainy Place (Part 2)' είναι πιο κιθαριστικό από το πρώτο μέρος, πότε μελωδικό και πότε καταιγιστικό, με λίγα λόγια το ιδανικό κλείσιμο για ένα πολύ καλό άλμπουμ.

Αν και περιέχει 5 όλα και όλα τραγούδια, το “Fail Again, Fail Better” μέσα στα λιγότερα από τα 25 του λεπτά καταφέρνει να μετουσιώσει την φλόγα που κρύβουν μέσα τους οι Collapse.Rebuild. και επιβεβαιώνει τον κανόνα που ισχύει για τα ντεμπούτο άλμπουμ. Αυτό που μένει να δούμε είναι το επόμενο βήμα τους όπου και θα κριθούν πιο αυστηρά μιας και ήδη έχουν ανεβάσει τον πήχη αρκετά ψηλά!

Κείμενο: Θωμάς Παπάς

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας