Nouvelle Vague, Λιάνα Μαστάθη dj set @ Fuzz club, Αθήνα 24/12/14 PDF Εκτύπωση E-mail
Τρίτη, 30 Δεκέμβριος 2014 18:06

Nouvelle_Vague_banim

Εκείνο που κατά κανόνα συμβαίνει σε μια συναυλία Nouvelle Vague είναι ο συνωστισμός. Ξέρουμε καλά και ξέρουν κι οι ίδιοι καλά ότι τους γουστάρουμε πολύ. Γι' αυτό άλλωστε επισκέπτονται την Ελλάδα συστηματικά, εδώ και μια δεκαετία. Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων όμως, η βραδιά στο fuzz δεν έχει τα χαρακτηριστικά που θα περίμενε κανείς να αντικρύσει σε ένα live των Nouvelle Vague. Ο κόσμος είναι σαφώς λιγότερος, σε σύγκριση με τις προηγούμενες φορές που το συγκρότημα επισκέφθηκε τη χώρα μας. Φαντάζομαι πως αιτία για αυτό είναι το ιδιαίτερο της ημερομηνίας. Όποια όμως κι αν είναι η αιτία, το αποτέλεσμα αποδεικνύεται θετικό για την καλοπέρασή μας, διότι, απλούστατα, υπάρχει η δυνατότητα να βλέπεις τα μέλη του group στη σκηνή, να ανασαίνεις χωρίς να εισπνέεις τον καπνό τσιγάρου του διπλανού σου και να πίνεις τη μπύρα σου χωρίς να χρειάζεται να περιμένεις ένα τέταρτο στην ουρά του μπαρ για να την πάρεις. Στον όροφο, τα πράγματα είναι ακόμα πιο άνετα. Μέχρι και να χορέψεις μπορείς! Ανάλογη εικόνα επικρατεί πιο πριν και έξω από το συναυλιακό χώρο, όπου ο κλασικός χαμός απουσιάζει.

Nouvelle_Vague_athens_dec14_2

Οι Nouvelle Vague εμφανίζονται στη σκηνή στις 23:00. Λυπάμαι που το λέω, αλλά μέχρι την ώρα αυτή, ο κόσμος δε φαίνεται να τη βρίσκει ιδιαίτερα με το dj set που μας επιφυλάσσει η Λιάνα Μαστάθη. Παρά τη μεγάλη εμπειρία της, τολμώ να εκφέρω τη γνώμη ότι το πρόγραμμά της θα ταίριαζε περισσότερο σε ραδιοφωνική εκπομπή, παρά σε προετοιμασία συναυλίας. Οι επισκέπτες το αντιμετωπίζουν ως μουσική Nouvelle_Vague_athens_dec14_vertυπόκρουση, που αντί να τους χαλαρώνει, μάλλον εντείνει την ανυπομονησία τους για το live. Δε διστάζουν, μάλιστα, να το δείχνουν που και που, όσο αγενές κι αν είναι αυτό... Τελικά, το συγκρότημα ξεπροβάλλει στη σκηνή. Χωρίς πολλά-πολλά, όμως. Ενδεχομένως να περίμενε κανείς να ακούσει ένα δυναμικό ξεκίνημα που να προδιαγράφει ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι. Αντίθετα, οι Nouvelle Vague επιλέγουν να ξεκινήσουν το set τους με ένα μελαγχολικό τραγούδι των Cure. Το "One hundred years", λοιπόν, αποτελεί την εναρκτήρια εκτέλεση της συναυλίας. Πώς να μη συνεχίσεις να εκτιμάς ένα συγκρότημα που εξακολουθεί μετά από τόσα χρόνια να έχει σοβαρά κριτήρια επιλογής των διασκευών που κάνει; Στη συνέχεια, ακούγεται το πιο χαρμόσυνο "Master and servant", για να ακολουθήσει το "Dancing with myself". Από 'δω και στο εξής, τα πράγματα έχουν ήδη αρχίσει να παίρνουν το δρόμο τους. Τα λεπτά κυλούν υπέροχα, αφού τα αγαπημένα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο, ντυμένα πάντα με τη θεατρικότητα που διακατέχει τη φωνή και την κίνηση των τραγουδιστριών. Τα "Ever fallen in love", "Guns of Brixton", "Just can't get enough", "Blister in the sun" και "Too drunk to fuck" είναι μερικά από τα τραγούδια που συμβάλουν αποφασιστικά στην κορύφωση της διασκέδασης. Μεταξύ αυτών, ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η εξαιρετική (και αρκετά υποβλητική, για τα δεδομένα του group) εκτέλεση του "Bela Lugosi's dead", αλλά και του "Friday night Saturday morning". Μ' αυτά και μ' αυτά, τα μεσάνυχτα έχουν φτάσει και οι Nouvelle Vague μας προϊδεάζουν για το επερχόμενο τέλος με το "Love will tear us apart". Λίγα λεπτά μετά τις 12:00 αποχωρούν, για να ξαναεμφανιστούν στις 12:15, έχοντας λείψει από τη σκηνή ελάχιστα. Είναι η σειρά του "I can't escape myself" να μας κρατήσει ζεστούς. Το καταφέρνει μια χαρά, αλλά η μεγάλη συγκίνηση έρχεται αμέσως μετά, από τις πρώτες κιόλας νότες του ύμνου "In a manner of speaking". Ο κόσμος, μετά την παρότρυνση της frontwoman, τραγουδάει μαζί της, πράγμα εξάλλου που συνέβη και στο προηγούμενο κομμάτι. Η συναυλία φτάνει στο οριστικό τέλος της με το άκουσμα του "Sweet dreams", το οποίο ο κόσμος υποδέχεται θερμότατα. Όταν οι Nouvelle Vague μας αποχαιρετούν, έχοντας βγάλει και τις απαραίτητες φωτογραφίες για να σημαδέψουν τα δέκα χρόνια που επισκέπτονται την Ελλάδα, το ρολόι δείχνει 12:35. Μετά από ένα γεμάτο μιαμισάωρο ζωντανής παρακολούθησης των γάλλων φίλων μας, ένα ακόμα ποτό σε κάποιο αγαπημένο μπαράκι φαντάζει ως μια καλή ιδέα για να συνεχίσει η βραδιά...

Ανταπόκριση: Φαίδων Κυτρίδης

Φωτογραφίες: Αθηνά Κάτσικα

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας