Fu Manchu: Gigantoid (The Dojo Records 2014) PDF Εκτύπωση E-mail

Οι Fu Manchu κλείνουν 25 χρόνια ύπαρξης και συμπληρώνουν 20 χρόνια δισκογραφικής εργασίας με το τελευταίο album τους, ονομαζόμενο “Gigantoid”, που μάλιστα εκδόθηκε από τη δική τους εταιρία. Είναι η πρώτη φορά στην πορεία τους που μεσολαβεί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ δύο full time studio εκδόσεων· πέρασαν τεσσεράμισι χρόνια από τότε που οι Καλιφορνέζοι φίλοι μας εξέδωσαν το “Signs of Infinite Power”. Παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε όμως, μπορεί άνετα κάποιος να ισχυριστεί ότι το νέο album αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου. Έχει την ίδια “διαστημική” αισθητική και θεματολογία. Τραγούδια όπως τα “Invaders on my back”, “Radio source Sagittarius”, “Triplanetary” και “Robotic invasion” αποτελούν αδερφάκια με τα “Bionic astronautics” και “Against the ground” της προηγούμενης δουλειάς τους. Μουσικά, οι Fu Manchu εξακολουθούν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά, δηλαδή αυτό που λατρεύουμε και δεν έχουμε βαρεθεί εδώ και δυο δεκαετίες. Αναμιγνύουν ψυχεδελικά στοιχεία με stoner, μέσω μιας συνταγής που κάποιες φορές νομίζεις πως τους έχουν εμπιστευτεί οι ίδιοι οι Black Sabbath της δεκαετίας του 70. Μάλιστα, από το 2007 κι έπειτα, το συγκρότημα έχει υιοθετήσει περισσότερο την αρχική ηχητική του, αυτή δηλαδή των μέσων της δεκαετίας του 90, με πιο ωμές παραγωγές και πιο αργόσυρτα ριφάκια. Όσο για τη διάρκεια του album, αυτή κυμαίνεται στα 35 περίπου λεπτά, πράγμα που όχι μόνο θυμίζει τα αρχικά τους βήματα, αλλά παράλληλα σε ξεσηκώνει τόσο ώστε να μη σε κουράζει. Οι στίχοι έχουν ξεφύγει αρκετά από τα πολυαγαπημένα θέματα του skate και των πειραγμένων αυτοκινήτων. Τώρα πια, νομίζεις πως αυτά τα παιδιά καγκουρεύουν διαστημόπλοια!

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα, αλλά θα προτιμήσω να μην το κάνω. Θα σας παραπέμψω απλά στο άκουσμα του “Gigantoid”, το οποίο, ενώ δεν είναι το καλύτερο album των Fu Manchu, βρίσκει το group για μια ακόμα φορά σε εξαιρετική φόρμα, χωρίς να έχει χαθεί τίποτα από τη φωνητική τραχύτητα, την κιθαριστική επιθετικότητα και την κρουστική δύναμη των μελών του.

Κείμενο: Φαίδων Κυτρίδης

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας